Enkelbrace dragen: verstandig of overbodig?

In dit artikel:

Enkelblessures komen veel voor in de sport, wat de vraag oproept of het verstandig is sporters preventief een enkelbrace te laten dragen. Wetenschappelijk onderzoek is verdeeld over het nut van een brace ter voorkoming van een eerste (primaire) enkelverstuiking: er is onvoldoende eenduidig bewijs dat een brace primair letsel voorkomt. Wel is duidelijk dat een brace het risico op herhaalde verstuikingen vermindert. Onderzoekers adviseren sporters met een eerdere enkelblessure om een brace te gebruiken, bij voorkeur minimaal zes maanden na herstel, omdat dat niet alleen het aantal nieuwe blessures verlaagt maar waarschijnlijk ook de ernst ervan. Lace‑up braces lijken effectiever dan semi‑rigide modellen.

Een veelgehoorde zorg is dat een brace de enkel zou verzwakken, vergelijkbaar met de spieratrofie na immobilisatie (bijvoorbeeld gips). Experimentele studies weerleggen dat beeld: proefpersonen droegen gedurende acht weken dagelijks urenlang een brace, waarna metingen van reactiesnelheid en spieractivatie van de peroneus longus (de spier aan de buitenzijde van de enkel die belangrijk is bij stabilisatie) geen vertraging of verzwakking lieten zien; in sommige gevallen werd de activatie juist sterker. Ook bleven knie‑ en enkelkinematica en grondreactiekrachten ongewijzigd. Er is voor zover bekend geen bewijs dat bracen de belastbaarheid van de enkelbanden aantast.

Praktische implicaties: voor sporters met een verleden van enkelletsel of zwakke enkels is bracen tijdens training en wedstrijden aan te raden. Een brace lijkt de enkel niet te verzwakken, mits de sporter de enkel buiten het dragen van de brace ook voldoende belast (zodat spieren en pezen prikkels houden). Naast bracen blijft goede revalidatie — inclusief kracht‑ en proprioceptietraining — belangrijk om herhaling te voorkomen en om functionele stabiliteit te behouden.