Elke week kijk ik met mijn buren Ajax - maar ik kom vooral voor Ria, die de meest flauwe zondag nog smaak geeft

In dit artikel:

In de rubriek Ode van Het Parool schrijft Milan König een lofzang op zijn buurtgenoot Ria, een levendige Amsterdamse uit Betondorp. Drie maanden geleden ontmoetten hij en zijn vriendin haar bij een huizenbezichtiging; ze verscheen op het balkon met knalrode lippenstift, vroeg naar hun plannen en keurde hen meteen goed als nieuwe bewoners. Sindsdien zit König bijna elke zondag op Ria’s bank, samen met andere straatgenoten, om naar Ajax te kijken. Het voetbal is echter bijzaak: Ria zelf is de echte reden waarom mensen samenkomen — ze is het warme bindmiddel van de straat, vol zuchten, gefluister tegen de urn van haar overleden man bij het raam en levendige commentaren die zelfs teleurstellende wedstrijden draaglijk maken. König vergelijkt haar met figuren uit Nederlandse liedjes en zegt dat Ria gewone zondagen smaak geeft en het gevoel van winnen verschafft, ook zonder drie punten. Betondorp fungeert zo als decor voor die alledaagse menselijke verbondenheid.