Eleanna fietst de Alpe d'HuZes voor haar overleden ouders: 'Ik weet dat je leven met één telefoontje op z'n kop kan staan'
In dit artikel:
Eleanna Stokking (28) uit Amsterdam beklimt op 4 juni de Alpe d’Huez tijdens Alpe d’HuZes — niet puur als sportieve uitdaging, maar als manier om haar overleden ouders te herdenken en geld in te zamelen voor kankeronderzoek. De deelname is zorgvuldig gekozen: ze wilde het “goed doen” door veel te trainen, haar verhaal openbaar te maken en zoveel mogelijk donaties te werven. Ze hoopt zelf drie beklimmingen te halen; haar team bestaat uit vijf mensen, waaronder haar zusje, stiefbroer en twee anderen. Vrienden van haar ouders en haar stiefvader reizen mee als steun.
Haar motivatie is persoonlijk en pijnlijk concreet. Eleanna verloor haar moeder op 18‑jarige leeftijd aan uitgezaaide darmkanker. Die relatie was van grote invloed: haar moeder bood veiligheid, onvoorwaardelijke liefde en leerde haar het leven te vieren. Kort na de dood van haar moeder vertrok Eleanna om International Business te studeren en bouwde ze in Groningen een nieuw leven op; afleiding — reizen, nieuwe vrienden, feesten — hielp haar de rouw te verdringen. Acht jaar later stierf ook haar vader in Griekenland, nog voordat ze echt een volwassen band met hem had kunnen opbouwen. Die dubbelverlieservaring zette een omslag in gang: kleine tegenslagen konden plotseling in een stortvloed aan emoties uitmonden, en uiteindelijk zocht ze hulp en leerde ze verdriet toe te laten en erover te praten.
De organisatie van Alpe d’HuZes maakte een filmpje over haar verhaal, waardoor Eleanna plotseling veel aandacht en reacties kreeg van onbekenden. Dat voelt dubbel: ze is dankbaar voor de steun, maar ervaart ook verlies van controle over iets heel persoonlijks. In korte videobeelden lijkt haar verhaal bovendien eendimensionaal — alsof ze alleen nog maar ‘wezen’ is — terwijl ze juist een gekozen familie en een stiefvader heeft die al vanaf haar vierde levensjaar als vaderfiguur fungeert. Zijn eerdere deelname aan de klim inspireerde mede haar keuze.
Praktisch bereidde ze zich grondig voor: urenlang trainen op de weg in de zomer en binnen op een fiets met weerstand in de winter om de bergsimulatie te oefenen. Er waren ook twijfels — natte, koude trainingsritten waarin ze zichzelf vroeg waarom ze het deed — maar de verbondenheid met het doel en de herinnering aan haar ouders gaven haar doorzettingsvermogen.
Eleanna gebruikt haar ervaring nu ook als boodschap: rouw verloopt niet lineair en het helpt als mensen durven te vragen naar iemands verlies. Voor haar persoonlijk heeft het proces geleid tot meer ruimte voor emoties, het bewust waarderen van kleine dingen en het besef dat het leven kwetsbaar is. Donaties voor haar actie kunnen worden gedaan via de Alpe d’HuZes‑site.