Eindelijk PTSS‑erkenning voor brandweer, maar regeling voelt als mager compromis
In dit artikel:
Ronald Loeve, die dertig jaar bij de brandweer werkte, kreeg na jaren van worstelen met traumatische ervaringen — onder meer reanimaties van kinderen — uiteindelijk de diagnose PTSS en werd volledig arbeidsongeschikt verklaard. Hij vocht jarenlang voor een regeling vergelijkbaar met die voor politie en defensie; na een jaar onderhandelen is er nu een landelijke regeling voor brandweerpersoneel, maar Loeve en betrokken deskundigen reageren teleurgesteld omdat de nieuwe regeling minder ruim blijkt te zijn.
De regeling erkent PTSS voor medewerkers van de veiligheidsregio’s als beroepsziekte en biedt mogelijkheden voor loonaanvulling, aanvulling op een WIA-uitkering, vergoeding van medische kosten en inkomenscompensatie. Toch zitten er volgens advocaten, juristen en hoogleraren belangrijke beperkingen aan: er is geen recht op smartengeld zoals bij de politie (waar dat soms tot circa 70.000 euro kan oplopen) en de tegemoetkoming voor brandweerlieden bedraagt naar nu bekend slechts ongeveer 20.000 euro. Bovendien moeten brandweermensen eerst juridisch aantonen dat een rechtstreeks verband bestaat tussen hun klachten en het werk; in plaats van automatische uitkering beoordeelt een speciale commissie ieder geval apart, waardoor uitkomst sterk van de commissieafweging afhangt.
Experts noemen de regeling summier en wijzen op een achterstand van ruim tien jaar ten opzichte van politie- en defensieregelingen. Letselschadeadvocaten verwijzen naar richtlijnen die bij ernstige PTSS compensatie van 50.000–69.000 euro adviseren, exclusief inkomensschade, en pleiten voor volledige vergoeding van restschade en voor één uniform, landelijk stelsel voor alle veiligheidsberoepen.
Het Veiligheidsberaad benadrukt dat duidelijkheid en landelijke afstemming welkom zijn en wijst op samenwerking met vakbonden, het ministerie en overleg met de politie. Ook is er volgens hen meer aandacht gekomen voor vroegtijdige psychosociale hulp. De veiligheidsregio’s blijven verantwoordelijk voor hun medewerkers en regio’s met lopende dossiers zouden al stappen hebben gezet om collega’s te ondersteunen. Ondanks die stappen blijft onder betrokkenen de eis klinken dat brandweerlieden gelijk behandeld moeten worden met andere hulpverleners.