EINDE VAN DE MULLAHS IN ZICHT? Trump ontvangt inlichtingen: Iraans regime op zwakste punt sinds 1979!
In dit artikel:
Geheime Amerikaanse inlichtingenrapporten die president Donald Trump hebben bereikt, schetsen volgens de New York Timesbeeld dat de greep van de Iraanse ayatollahs sterk verzwakt is. De combinatie van een ingestorte economie, wijdverbreide corruptie, jarenlange repressie en het prioriteren van buitenlandse proxy’s (zoals steun aan Hamas en Hezbollah) boven binnenlandse behoeften zou hebben geleid tot brede volkswoede en grote interne verdeeldheid binnen het regime en zijn veiligheidsapparaat.
Het artikel benadrukt dat recente protesten — waarbij symbolen als het afwerpen van de hoofddoek een rol spelen — laten zien dat onvrede door alle lagen van de samenleving sijpelt. Waar het establishment van de Revolutie‑Garde en de Basij ooit stabiliteit bood, brokkelt die steun nu af, aldus de rapporten. Dat creëert volgens de auteur een historisch kantelmoment dat het Iraanse systeem kwetsbaar maakt.
Tegelijk waarschuwt het betoog fel tegen westerse militaire inmenging. Bombardementen of een invasie zouden volgens de schrijver de situatie eerder verergeren: ze kunnen chaos veroorzaken, massale vluchtelingenstromen ontketenen en het regime de kans geven de bevolking te verenigen achter een extern vijandbeeld. Als voorbeelden van mislukte buitenlandse interventies worden Irak, Libië en Afghanistan genoemd.
In plaats daarvan pleit de auteur voor morele steun aan de Iraniërs en voortzetting van een harde economische drukstrategie ('Maximum Pressure'): afsluiten van olie-inkomsten, bevriezen van tegoeden en het droogleggen van middelen waarmee repressie kan worden gefinancierd. Het uiteindelijke doel moet volgens het stuk zijn dat verandering door Iraniërs zelf tot stand komt — een eigen, interne omwenteling — niet door westerse wapens.
Kortom: de krant ziet de leiders in Teheran verzwakt en noemt dit een kans voor binnenlandse verandering, maar dringt erop aan dat het Westen niet militair moet ingrijpen en zich in plaats daarvan op (economische) druk en morele steun moet richten.