Eigentijdse kerkenbouwer Wouter van Beijnum overleden: 'Altijd symboliek toevoegen'
In dit artikel:
De in Amerongen woonachtige architect Wouter van Beijnum (79) is overleden, zo werd vandaag bekendgemaakt. Hoewel zijn naam buiten bepaalde kring niet breed bekend was, bepaalden zijn ontwerpen het straatbeeld van veel plaatsen in de Nederlandse Biblebelt: van Zeeland tot Overijssel.
Van Beijnum specialiseerde zich vooral in kerkbouw. Alleen al op Urk staan zeven van zijn kerkgebouwen; in dat dorp ontwierp hij daarnaast een sporthal, twee scholen en de visafslag. Zijn meest opvallende werk staat in Opheusden: daar ontwierp hij het grootste kerkgebouw van Nederland (2850 zitplaatsen) en, op korte afstand, een tweede kerk voor een andere gereformeerde gemeente (2000 zitplaatsen). Een van zijn laatste voltooide projecten was de megakerk van de Gereformeerde Gemeente in Yerseke, die in 2024 werd geopend en een toren van circa 45 meter heeft.
Stijl en materiaalkeuze vormden herkenningspunten in Van Beijnums oeuvre. Hij noemde zijn aanpak "strak klassiek" en haalde zijn inspiratie uit de sober-stijl van de jaren ’30. Traditionele materialen als baksteen, dakpannen en koper gebruikte hij consequent. Hoewel hij terugkeek naar traditionele vormen, voegde hij bewust symboliek en kunstzinnige elementen toe — denk aan beschilderd glas en grote ronde ramen die naar bijbelteksten verwijzen — omdat hij vond dat volstrekte soberheid iets wezenlijks zou wegnemen.
De Yerseke-kerk illustreert zowel zijn ambitie als de maatschappelijke discussie rond zulke projecten: de bouw was gepland vanaf 2015 en stuitte op verzet in het dorp van circa 7.000 inwoners. Omwonenden voerden procedure bij de Raad van State; die bepaalde onder meer beperkingen in hoogte en eiste maatregelen tegen verkeersoverlast. Bij de eerste dienst in 2024 klonken echter vooral positieve reacties van bewoners.
Van Beijnums nalatenschap staat verspreid in Genemuiden, Barneveld, Putten, Elspeet, Schoonrewoerd, Zuilichem, Wijk en Aal en vele andere plaatsen. Zijn werk blijft herkenbaar door de combinatie van klassieke lijnen, degelijke materialen en subtiele symboliek, waardoor hij een markante figuur werd in de moderne kerkelijke architectuur van Nederland.