Eigen jongeren eerst: FVD krijgt de raad van Hoogeveen mee in de strijd om voorrang op een huurhuis

In dit artikel:

De gemeenteraad van Hoogeveen heeft een motie van FVD aangenomen om te onderzoeken hoe jongeren en starters uit de eigen gemeente voorrang kunnen krijgen bij de toewijzing van huurwoningen. Gemeentebelangen, Echt Hoogeveen en de SGP dienden de motie mede in tijdens de begrotingsbehandeling op 12 november.

Het college moet bij de voorbereiding van een nieuwe huisvestingsverordening nagaan voor welke woningen en wijken lokale binding kan worden meegewogen. Jongeren en starters krijgen daarbij bijzondere aandacht. Ook moet worden onderzocht of Hoogeveen, naar voorbeeld van Oldebroek, een proef kan starten waarbij inwoners uit de gemeente voorrang krijgen bij de eerste verhuur van jongerenwoningen.

Volgens fractievoorzitter Vincent Vos van FVD is de motie een stap naar een woningbeleid waarin de belangen van lokale inwoners zwaarder wegen. Sinds 1 januari 2024 biedt de vernieuwde Huisvestingswet gemeenten de mogelijkheid om maximaal de helft van de toegewezen woningen voorrang te geven aan mensen met een band met de gemeente. Daarvoor lag de wettelijke grens op 25 procent. De gemeente moet wel aantonen dat de maatregel noodzakelijk, geschikt en niet zwaarder dan nodig is. Het gevraagde onderzoek moet die onderbouwing leveren.

De aanleiding is de grote druk op de woningmarkt. Volgens CBS-cijfers kreeg in 2024 21 procent van de starters die voor het eerst een corporatiewoning kregen een woning als statushouder, tegenover 9 procent in 2018. Dat betrof ongeveer 8.700 huishoudens. De auteur stelt dat lokale jongeren daardoor verder achter in de wachtrij raken, omdat statushouders doorgaans geen eerdere woning achterlaten.

Het artikel bekritiseert daarnaast het landelijke beleid. Een eerder aangekondigd verbod op voorrang voor statushouders werd ingetrokken; volgens de Rijksoverheid werkte het kabinet half oktober nog aan een nieuw voorstel. De aangenomen motie is volgens de auteur pas betekenisvol als het college de wettelijke ruimte daadwerkelijk omzet in beleid en niet blijft steken in onderzoek.