„Eerst verlangde ik naar mijn pensioen, nu wil ik nog jaren door"
In dit artikel:
Rinus Cové uit Leiden werkt al bijna zes decennia voor hetzelfde energiebedrijf (dat inmiddels Alliander heet). De nu in de zeventig zijnde technicus begon als leerling-monteur bij de vroegere Stedelijke Lichtfabriek en doorliep verschillende functies in werkplaats en buitendienst. In 1985 gooide een zware hernia hem tijdelijk uit de running; die periode gebruikte hij om computervaardigheden te leren, waarna hij terugkeerde in een meer kantoorgerichte rol. In de jaren voor zijn geplande pensioen hield hij zich bezig met zwaardere aansluitingen voor glastuinbouwbedrijven.
Hoewel hij rond zijn 67e van zijn loopbaan dacht te gaan genieten, vroeg Alliander hem in 2016 of hij nog twee dagen per week nieuwe medewerkers wilde opleiden — aanvankelijk voor een jaar. Dat jaar liep uit: ook tien jaar later geeft Cové nog steeds les, samen met collega Jeroen Borst. Zij verzorgen vooral online training voor recent aangenomen technici en vullen elkaars kennis aan (Borst volgde een docentenopleiding en weet meer van gas; Cové brengt decennialange praktijkkennis van elektriciteit mee).
Cové ziet doorwerken niet als luxe maar als plicht. De oudere generatie vakmensen stroomt massaal uit, terwijl de energietransitie en problemen met het stroomnet juist nú mensen met praktijkkennis nodig hebben. Hij benadrukt dat ervaren medewerkers jongeren wegwijs moeten maken, anders dreigt tekorten en uiteindelijk zelfs gevaar voor de leveringszekerheid. Zijn motivatie is deels idealistisch: hij wil voorkomen dat mensen "in het donker" komen te zitten. Financiële beloning speelt een beperkte rol — hij zou blijven lesgeven ook zonder betaling.
Persoonlijk raakt zijn verhaal ook familie: zijn dochter Marjet, zonder technische opleiding gestart, werkt inmiddels bij Alliander als projectmanager. Cové hoopt gezond te blijven en eventueel zijn zestig dienstjaren vol te maken. Zijn route — van handwerk en mentorschap in de buitendienst tot digitaal docent in coronatijd en daarna — illustreert hoe waardevollle praktijkervaringen cruciaal blijven bij de transitie naar een ander energiesysteem.