Eerst bestelde hij vliegtuigen bij de honderden, nu kampt IndiGo-topman Pieter Elbers met chaos op vliegvelden en woedende passagiers
In dit artikel:
In januari 2024 werd oud-KLM-topman Pieter Elbers nog onthaald als de drijvende kracht achter IndiGo tijdens de vliegshow Wings India in Hyderabad: als CEO had hij in korte tijd bases geopend, honderden vliegtuigen besteld en de lowcostformule van punctualiteit en lage tarieven door heel India uitgerold. IndiGo bleef daarna de onbetwiste marktleider — goed voor ongeveer twee van de drie binnenlandse vluchten, een jaaromzet rond €8,6 miljard en circa 36.000 medewerkers — en Elbers zette vooral in op internationale groei.
Bijna twee jaar later sloeg die lof om in ergernis en politieke druk. Een acuut tekort aan beschikbare piloten leidde tot duizenden geannuleerde vluchten; reizigers misten begrafenissen, examens en bruiloften. De nieuwe minister van burgerluchtvaart, Naidu, profileerde zich publiekelijk kritisch tegenover Elbers: foto’s op X toonden een strenge confrontatie en de minister beschuldigde IndiGo van intern wanbeheer, stelde openlijk dat hij de top niet spaart en pleitte voor meer concurrentie in de sector.
De directe aanleiding was de invoering van aangescherpte FDTL-regels (Flight Duty Time Limitations) per 1 november: langere rusttijden voor bemanningen, beperkingen op nachtvluchten en herberekening van diensten. Hoewel die regels maanden van tevoren bekend waren, bleek IndiGo er door zijn uiterst krappe bedrijfsvoering extra kwetsbaar voor. Het bedrijf maximaliseert het gebruik van toestellen en houdt minimale reservevloot en -crew aan; rotaties lopen strak op elkaar. Daardoor veroorzaakte het wegvallen van één vlucht of het iets eerder mogen afbreken van een dienst door de nieuwe rustnormen snel een domino-effect door het netwerk.
Andere factoren verscherpten de crisis: vertragingen bij de luchtverkeersleiding, drukke luchthavens, slecht weer, technische problemen en volgens interne documenten fouten in automatiseringssystemen waardoor roosters onjuist werden berekend. Als reactie beval de Indiase luchtvaarttoezichthouder onder meer een tijdelijke vermindering van het aantal IndiGo-vluchten met 10 procent en plaatste medewerkers bij het IndiGo-hoofdkantoor om het herstel te volgen. De toezichthouder eist ook meer buffers in capaciteit en een herstelplan. Elbers zegt dat getroffen passagiers gecompenseerd zijn.
De crisis legt een structurele zwakte bloot: IndiGo’s extreem efficiënte model is winstgevend maar weinig bestand tegen verstoringen. Financiële en reputatieschade stapelen zich op door annuleringen, omboekingen en compensaties, terwijl de overheid zich positioneert als beschermer van ontevreden reizigers en aandringt op meer concurrentie — volgens Naidu is er ruimte voor “nog vijf of zes maatschappijen.” Voor Elbers betekent dit niet alleen operationeel herstel, maar ook het herstellen van vertrouwen in een maatschappij die snel groot werd, maar nu de prijs betaalt voor beperkte veerkracht.