Een zeearend in de Kluitenberger Aa

In dit artikel:

Anton J. ter Brake (27), verslaggever van de lokale krant De Heidepost, zit met niks nieuws en een flinke dosis cynisme. Baliejuffrouw Anouschka Eding stuurt hem toch naar amateurarcheoloog Johannes Witting, die niet met botten maar met een vogelwaarneming komt: gisteren zag hij langs de Kloetenbarger Aa naar eigen zeggen een zeearend die een forse snoek had gevangen en hij maakte er een foto van op zijn telefoon.

Ter Brake reageert lacherig en kritisch op de foto en op Wittings bewering — hij vergelijkt het beeld spottend met “een locomotief of duinkonijn” — en stelt de vogel haast karikaturaal als potentiële bedreiging voor lammeren en kalveren voor. Toen Witting toegaf dat hij de feiten nog niet op een rij had, bleek dat niet genoeg: de journalist eist cijfers en sensatie, want daarmee verkoopt de krant abonnementen. Hij vat het verhaal in overheersend hijgerige koppen samen; onder meer verschijnt de suggestie dat “wolven en arenden hand in hand” miljoenen jonge dieren zouden gaan doden.

Het verhaal is een satire op dorpsnieuws en sensatiejournalistiek: een zeldzame waarneming wordt opgeblazen tot doemscenario zonder feitelijke onderbouwing. Ter context: zeearenden zijn in Nederland zeldzaam maar in opmars sinds beschermings- en herintroductieprogramma’s; ze jagen vooral op vis en kleine waterdieren en vormen doorgaans geen massale bedreiging voor vee.