Een potje crème of een jurk met zweetvlekken: van Marilyn Monroe kunnen we álles zien, maar moeten we dat willen?

In dit artikel:

In Forum Groningen staat een tentoonstelling over Marilyn Monroe, die dit jaar 100 zou zijn geworden, centraal rond de vraag hoe ver de verering van beroemdheden mag gaan. Bezoekers zien er niet alleen foto’s en filmbeelden, maar ook heel persoonlijke bezittingen: spullen van haar nachtkastje op de ochtend van haar dood, haar kamerjas, bril, testamentspapieren en een agenda vol aantekeningen. De expositie laat zien hoe Monroes nalatenschap is uitgegroeid tot een wereldwijde markt voor celebrity-memorabilia, waarbij originele objecten, juist omdat ze door haar zijn aangeraakt, enorme bedragen opbrengen.

Het artikel schetst hoe haar spullen sinds de grote veiling van 1999, goed voor ruim 13 miljoen dollar, steeds meer als investeringsobjecten worden verhandeld. Veilinghuizen als Julien’s Auctions verdienden daar een markt mee, terwijl privéverzamelaar Ted Stampfer in Groningen zijn collectie gebruikte om Monroe ook als slimme, ambitieuze vrouw achter de mythe te tonen. Tegelijkertijd roept de handel in steeds intiemere objecten vragen op over privacy en respect: van gedragen jurken en nagelknippers tot zelfs medische röntgenfoto’s. De ophef rond Kim Kardashians dragen van Monroes beroemde ‘Happy Birthday’-jurk onderstreepte hoe gevoelig die grens ligt. De kern van het verhaal: Marilyn Monroe is voor velen niet alleen een icoon, maar een bijna heilige figuur geworden wier persoonlijke spullen als relieken worden behandeld.