Een openhartig en confronterend gesprek met de Russische ambassadeur: 'Nederland loopt voorop in de oorlogsretoriek'

In dit artikel:

De Russische ambassadeur in Nederland, Vladimir Tarabrin, zegt in een interview met journalist Rico Brouwer dat de betrekkingen tussen Rusland en Nederland een historisch dieptepunt hebben bereikt. Volgens hem behoort Nederland tot de meest anti-Russische landen binnen het Westen en voert het van alle EU-lidstaten de scherpste retoriek. Hij verwijt Den Haag onder meer militaire steun en trainingsprogramma’s voor Oekraïne en een sterke betrokkenheid bij de NAVO-strategie.

Tarabrin verwijst naar het drone-incident bij de luchthaven van Leipzig, waarbij een drone werd aangetroffen bij een Oekraïens vrachtvliegtuig. Volgens hem ontbrak bewijs voor een Russische betrokkenheid, maar werden Russische diplomaten toch in meerdere landen ontboden. De daaropvolgende sluiting van diplomatieke en culturele instellingen door Duitsland en Rusland ziet hij als een politieke escalatie. Hij trekt een vergelijking met eerdere beschuldigingen over Russische drones boven Polen, waarvoor volgens hem evenmin bewijs of Nederlandse excuses kwamen.

De ambassadeur maakt zich vooral zorgen over de militaire opbouw langs de Russische grenzen. Hij noemt 2030 als het jaar waarin de NAVO klaar zou willen zijn voor een mogelijk conflict met Rusland. Uitspraken van D66-Kamerlid Hanneke van der Werf over het aanvallen van Russische lanceersystemen noemt hij daarom gevaarlijk en onverantwoordelijk. Volgens Tarabrin kan een directe Europese aanval uitlopen op een snelle nucleaire oorlog. Een aanval op de Russische exclave Kaliningrad zou volgens hem automatisch een nucleaire reactie uitlokken.

Als voorwaarden voor beëindiging van de oorlog noemt Tarabrin een neutraal Oekraïne buiten de NAVO, erkenning van de Russische aanspraken op Donetsk, Loegansk, Zaporizja en Cherson, bescherming van Russischtaligen en de Russisch-orthodoxe kerk en demilitarisering van Oekraïne. Hij geeft geen Russische verliescijfers, maar wijst op recente uitwisselingen van gesneuvelden, waarbij volgens hem veel meer Oekraïense dan Russische lichamen werden overgedragen. Tarabrin verwijst tot slot naar de Cubacrisis als voorbeeld dat zelfbehoud escalatie kan voorkomen, al twijfelt hij of Europese leiders daar nu voldoende toe bereid zijn.