Aanslag op kerk in Damascus heeft grote impact op christenen: „Er is geen plaats meer voor ons"
In dit artikel:
Op 22 juni blies een zelfmoordterrorist zich op tijdens de zondagavonddienst in de Grieks-orthodoxe Mar Eliaskerk in Damascus. De aanslag kostte de dader plus 22 kerkgangers het leven en verwondde nog 132 mensen. Priester Aboena Boutros, die achter de iconostase stond en de lezing wilde voortzetten, sprong samen met anderen op de schutter en voorkwam daarmee dat het dodental mogelijk nog hoger werd; Boutros overleefde de ontploffing niet.
De explosie duurde maar momenten maar liet een verwoeste kerk achter: de iconostase stortte in en de ruimte was zwaar beschadigd. Hulpdiensten, waaronder de Syrische Witte Helmen, evacueerden en behandelden de slachtoffers. Binnen twee dagen vonden 22 doden een begrafenis in dezelfde kerk, een ceremonie die door de gemeenschap werd opgevat als een teken van verzet tegen terreur en als een bevestiging van hun verbondenheid.
Fysiek wordt de kerk hersteld — er wordt gezaagd en getimmerd om de schade uit te wissen — maar de emotionele littekens blijven diep. Thena al‑Masaoud, de vrouw van de overleden priester, leeft met het traumatische beeld van het verminkte lichaam van haar man en de pijn van het verlies van drie familieleden. Foto’s van hen staan op een tafeltje in haar appartement; de weduwe zegt dat het steeds moeilijker wordt en uit onzekerheid en angst spreekt ze de wens uit te vertrekken, met name naar Nederland.
De verantwoordelijkheid voor de aanslag werd opgeëist door een kleine extremistische splintergroep; er is geen bewijs dat de Syrische overheid de dader heeft gestuurd. Voor veel christenen in Syrië bevestigt de aanslag echter een langer bestaande vrees: de gemeenschap voelt zich steeds onveiliger en overweegt massaal vertrek.
Die onzekerheid komt ook naar voren tijdens een conferentie van jonge christenen in de Wadi Nasara (Vallei der Christenen). Wanneer daar wordt gevraagd wie weg wil als het kan, gaat iedereen — zonder uitzondering — akkoord. Predikant Samir Yacco uit Damascus waarschuwt dat zonder concrete steun van westerse organisaties om banen, woningen en perspectief te scheppen, de christelijke gemeenschap in Syrië uiteindelijk kan verdwijnen.
Kortom: de fysieke wederopbouw van de Mar Eliaskerk is begonnen, maar de gebeurtenis heeft de sociale en psychologische scheuren in de christelijke gemeenschap in Syrië verdiept en versterkt de emigratiedrang onder jongeren en nabestaanden.