'Één maaltijd per dag of minder': Voedselcrisis in Sudan verslechtert, zeggen hulporganisaties
In dit artikel:
Miljoenen Sudanezen leven al bijna drie jaar onder de dreiging van honger nu de oorlog tussen het regeringsleger en de Rapid Support Forces (RSF) het land verwoest. Een gezamenlijke analyse van Action Against Hunger, CARE International, International Rescue Committee, Mercy Corps en de Norwegian Refugee Council toont dat de toegang tot voedsel systematisch wordt afgesneden: bijna 29 miljoen mensen (ruim 61% van de bevolking) kampen met acute voedselonzekerheid — vijf miljoen meer dan anderhalf jaar geleden — en ongeveer 10 miljoen lijden aan ernstige of extreme honger.
Het rapport, gebaseerd op tientallen interviews, schetst hoe veldslagen, belegeringen en gedwongen ontheemding het hele voedselsysteem doen instorten. In zwaar getroffen gebieden zoals Noord-Darfur en Zuid-Kordofan hebben veel gezinnen nog maar één maaltijd per dag of minder. Boeren durven hun land niet te bewerken omdat akkers worden geplunderd of in brand gestoken, handelsroutes zijn bezaaid met controleposten en transporten worden aangevallen, waardoor markten leeg blijven en prijzen stijgen. Hulpvoorzieningen zoals gemeenschappelijke keukens raken uitgeput door gebrek aan middelen en voedselvoorraden.
Vrouwen en meisjes zijn extra kwetsbaar: zij riskeren vaker seksuele uitbuiting en geweld bij het zoeken naar voedsel of water. Artsen zonder Grenzen en andere hulpverleners melden structureel seksueel geweld, vooral door de RSF; AzG behandelde tussen januari 2024 en november 2025 zo'n 3.400 slachtoffers, wat volgens hen slechts het topje van de ijsberg is. Getuigenissen uit Al-Fasher — dat de RSF in oktober innam en waar drie dagen van moord, verkrachting en plundering plaatsvonden — illustreren de grimmige gevolgen: gedwongen ontheemding, doden tijdens de vlucht en acute ondervoeding onder overlevenden.
Hulpverleners noemen dit een situatie waarin honger als oorlogswapen wordt ingezet, met gerichte aanvallen op burgers en civiele infrastructuur. Een inwoner uit Noord-Darfur vat de wanhoop samen: "We vragen niet langer wat we gaan eten. We vragen wie er gaat eten." CARE Nederland benadrukt dat de hongersnood in Sudan grotendeels te voorkomen is, omdat het land over vruchtbare grond beschikt; de vereiste voor herstel is echter allereerst een einde aan het geweld, gevolgd door veilige toegang tot grond en markten zodat voedselproductie en distributie kunnen herstarten.