Een lunchpauze van 2000 jaar geleden

In dit artikel:

Tijdens een bezoek aan Rome raakte de schrijfster onder de indruk van de geschiedenis van het Colosseum. In de arena, die vijf eeuwen werd gebruikt en dagelijks tienduizenden toeschouwers trok, vonden dierenjachten, gladiatorengevechten en openbare executies plaats. Onder de houten vloer werkten honderden slaven, die via liften wilde dieren en andere benodigdheden naar boven brachten. De dieren werden opgesloten, uitgehongerd en mishandeld voordat ze de arena in werden gestuurd.

De executies vonden plaats tijdens de middagpauze. Veroordeelde misdadigers, slaven en ook veel christenen werden voor het publiek aan wilde dieren overgeleverd. Duizenden christenen kwamen op die manier om. De schrijfster verbindt dit Romeinse volksvermaak met de verhalen over christelijke martelaren en met de overtuiging dat deze slachtoffers uiteindelijk rust en opstanding verwachten.

Na het bezoek aan het Colosseum bezochten zij de catacomben van Sint Callixtus aan de Via Appia. Deze ondergrondse gangen werden vanaf het einde van de tweede eeuw aangelegd en strekken zich over ongeveer twintig kilometer uit. Naar schatting zijn er 40.000 tot 50.000 christenen begraven, soms meer dan twintig meter onder de grond. Tussen de grafmuren zag de schrijfster symbolen als de Goede Herder, vissen, ankers, duiven en een doopscène. Voor haar vormen die afbeeldingen van hoop een krachtig contrast met de duistere vervolgingen en het wrede vermaak van het oude Rome.