Een leven zonder risico is geen leven *column*

In dit artikel:

Zeven jaar geleden raakte de schrijver tijdens het traditionele vreugdevuur op Scheveningen bijna gewond: vonken en brandende houtdeeltjes sloegen rond, zijn haar vatte vuur en hij besloot pas te vluchten toen een politiehond in zijn kuit beet. Samen met anderen rende hij door een regen van vuur over het strand — een rauwe, gevaarlijke oudejaarsavond zoals die ooit bedoeld was. De media maakten er een grootschalige brand van, terwijl de materiële schade relatief beperkt bleef. De paniek die volgde gaf lokale autoriteiten reden om het anarchistische volksfeest jarenlang te verbieden; toen het terugkeerde was het ontdaan van zijn karakter, georganiseerd en ingekaderd door de gemeente en maatschappelijke organisaties. De laatste drie jaar is het vuur zelfs voortijdig aangestoken vanwege vermeende harde wind — een maatregel die weinig met de realiteit blijkt te hebben te maken. De schrijver ziet hierin een bredere verschuiving: van risicovol, collectief feest naar een overveilig, gereduceerd evenement. Kort gezegd: een levendig gebruik is gekanaliseerd tot een ingedamd, gecontroleerd ritueel.