Een lege agenda | Column Henk Folkerts

In dit artikel:

Verveling ziet de schrijver niet langer als probleem maar als vruchtbare leegte: momenten zonder verplichtingen geven ruimte voor nieuwe ideeën en creativiteit. Als ouder heeft hij geleerd dat dat stilstaan niet meteen opgevuld hoeft te worden.

Recentelijk nam oud-wethouder Guido Rink eind april afscheid om even niets te doen en van het leven te genieten, maar na drie weken werd hij alweer benoemd tot kwartiermaker van Regio Emmen. In die rol gaat hij zich bezighouden met projecten voor de ontwikkeling van Zuidoost-Drenthe.

De tekst verwijst naar een interview met Herman Idema (directeur Ondernemend Emmen), die pleit voor infrastructurele ingrepen zoals verdubbeling van de N34, een noordelijke rondweg rond Emmen en betere verbindingen naar Twente. Idema stelt dat ‘ongeveer de helft van het Drentse deel van het nationale inkomen in Emmen wordt verdiend’; de auteur erkent de aantoonbare economische kracht van Emmen, maar stelt dat dit argument niet vanzelfsprekend sterker is dan de belangen van andere Drentse regio’s.

Terugblikkend op festivalkultuur beschrijft de schrijver Hemelvaartsdag als dauwtrappen en lowbudget openluchtconcerten in Lochem — eenvoudige omstandigheden, grote namen en veel sfeer. Hij koppelt die traditie aan de Zwarte Cross: beide ontsproten uit ongedwongen, Achterhoekse gezelligheid en ontstonden juist dankzij lege velden en ongevulde agenda’s. De kernboodschap: als alles tot in de puntjes wordt vastgelegd, verdwijnen de onverwachte ontmoetingen en creatieve ingevingen die uit leegte kunnen ontstaan.