Een jaar na zijn overlijden doet vriendengroep van Jordi (29) opnieuw mee aan Loop Leeuwarden. 'De liefste van de groep is ons ontvallen'
In dit artikel:
Jordi de Vicq de Cumptich (29) overleed anderhalf jaar geleden — tijdens Loop Leeuwarden vorig jaar — toen hij, ongeveer 75 meter voor de finish van de halve marathon, bezweek aan een bloedprop die zich eerder tijdens een vliegreis naar of van Bali had gevormd. Zondag lopen zijn vrienden ter nagedachtenis opnieuw mee: een groep van tien mannen, onder wie zijn broertje Sem, start de halve marathon maar zal de finish ditmaal overslaan en samen stilvallen bij de boom waar Jordi’s laatste meters begonnen.
De vrienden, opgegroeid in Franeker en jarenlang hecht, gebruiken de loop als rouwritueel en als wijze om Jordi levend te houden. Ze halen herinneringen op aan gezamenlijke jeugdjaren, uitgaansavonden waarin Jordi vaak als dj draaide, en latere periodes waarin ze wedstrijden bezochten en elkaar bezochten bij belangrijke levensmomenten zoals kraamvisites. Jordi stond bekend als aanstekelijk sociaal, lief voor kinderen en iemand die mensen met elkaar verbond; hij had net een huis gekocht, woonde bij zijn vriendin Carolien en zou een week na Loop Leeuwarden beginnen aan een nieuwe baan in de jeugdzorg.
De gebeurtenis zelf heeft diepe sporen nagelaten. De vrienden herinneren zich het chaotische tafereel met hulpdiensten en een traumahelikopter en spreken van een traumatische dag die hun wereldbeeld op scherp zette. Dat een jonge, ogenschijnlijk fitte man tijdens een recreatieve loop zomaar kon overlijden, maakte het verlies extra moeilijk te bevatten. In de dagen en weken erna trokken ze veel samen op, lachten en huilden ze om herinneringen, en bleven de gesprekken over wat er gebeurd was voortdurend terugkomen.
Als eerbetoon dragen de lopers speciale shirts met Jordi’s startnummer 9562 (dat volgens zijn vrienden optelt tot 22), een duif als symbool voor zijn liefdevolle karakter en madeliefjes als verwijzing naar zijn geboortebloemen. Ook staat er een korte boodschap op die aansluit bij de familie’s oproep om naar licht en liefde te zoeken. De groep heeft de gewoonte om jaarlijks bloemen te leggen bij de plek waar Jordi achterbleef; die symbolische plek is bij een boom vlak bij het parcours — niet exact de boom waar hij stierf, maar gekozen omdat de juiste plek destijds bezet was en omdat hier Jordi nog zichtbaar in leven was.
Op zondag lopen de mannen niet om een medaille, maar om samen „naar hem toe te rennen” — letterlijk stoppen ze op de plek waar Jordi zijn laatste meters liep. Het wordt voor hen een confronterende maar ook bindende dag: een manier om rouw om te zetten in een gezamenlijk ritueel, zijn herinnering te eren en elkaar te steunen.
Ter achtergrond: lange vluchten verhogen het risico op het ontstaan van bloedstolsels (zoals diepe veneuze trombose) bij sommige mensen, iets wat in zeldzame gevallen kan leiden tot levensbedreigende complicaties zoals een longembolie; dat geeft context aan hoe een reis met ogenschijnlijk weinig risico zo plots fataal kon zijn.