Een jaar Leo XIV: geen revolutionair, wel een „pelgrim van vrede"
In dit artikel:
Paus Leo XIV (de Amerikaanse kardinaal Robert Francis Prevost), sinds 8 mei 2025 het hoofd van de Rooms-Katholieke Kerk, rondde onlangs zijn eerste jaar als paus. In stijl en werkwijze verschilt hij nadrukkelijk van zijn voorganger Franciscus: bedachtzamer en minder impulsief, maar geen breukstreekgever. Theologisch heeft hij weinig vernieuwends geïntroduceerd; hij zet vooral het synodale traject voort waarin leken meer inspraak krijgen over de toekomst van de kerk.
Zijn prioriteiten liggen duidelijk bij vrede, verzoening, rechtvaardigheid, gelijkheid en godsdienstvrijheid. Dat bleek tijdens zijn eerste grote buitenlandse reis — een vierlandenbezoek aan Algerije, Kameroen, Angola en Equatoriaal-Guinea — waar hij zich profileerde als pleitbezorger van samenleven, maatschappelijke betrokkenheid en strijd tegen corruptie. Hij spoorde christenen aan zich vanuit het Evangelie in te zetten voor betere instituties en de bestrijding van armoede en onrecht.
Tegelijk stelde Leo XIV grenzen in morele debatten: hij keerde zich tegen formele zegeningen van paren van hetzelfde geslacht, waarmee hij afstand nam van praktijken die in sommige landen, zoals Duitsland, worden omarmd. Daarmee maakte hij duidelijk dat seksuele moraal niet zijn hoofdthema is, maar dat er wel duidelijke lijnen bestaan.
De paus was zichtbaar in het openbare kerkelijke leven: het Jubeljaar trok miljoenen pelgrims naar Rome en hij leidde onder meer de slotviering van de Wereldjongerendagen. Zijn internationale profilering kreeg extra aandacht door een conflict met de Amerikaanse president Donald Trump, die hem via sociale media bekritiseerde. Leo, van Amerikaanse afkomst, liet zich daardoor niet laten muilkorven en bleef publiekelijk spreken over oorlog, slachtoffers en de noodzaak van vrede. Die houding leverde hem wereldwijde steun en versterkte zijn reputatie als moreel leider met diplomatieke invloed.
Kort samengevat: in zijn eerste jaar heeft paus Leo XIV geen radicale koerswijzigingen doorgevoerd, maar hij heeft zich stevig gepositioneerd als rustige, zichtbare pleitbezorger van vrede en gerechtigheid — iemand die de synodale koers voortzet en tegelijk duidelijke grenzen trekt in morele kwesties.