Eén influencer sloopt Wim Wenders en de Berlinale
In dit artikel:
Tijdens een persconferentie van de jury van de Berlinale ontstond vorige week commotie toen een journalist eiste dat juryvoorzitter Wim Wenders namens het festival een verklaring zou afleggen over Gaza. De vraagstekker herinnerde eraan dat de Berlinale eerder solidair had verklaard met Oekraïne en Iran, en verwees naar Duitse staatssteun aan Israël. Het Poolse jurylid Ewa Puszczynska waarschuwde dat zulke politieke uitspraken gevaarlijk kunnen zijn in Duitsland en vond het onterecht om van een filmjury een officieel standpunt te verlangen. Wenders benadrukte dat films geen politieke slogans moeten worden maar ruimte moeten geven aan empathie en reflectie; expliciete propaganda brengt cinema volgens hem in de arena van de politiek.
De uitspraak leidde tot een felle online discussie. The Guardian en diverse bekende bezoekers, onder wie schrijfster Arundhati Roy (die daarop een boycot aankondigde) en popartieste Charli XCX, uitten kritiek. In Berlijn verschenen zelfs graffiti gericht tegen Wenders. Berlinale-directeur Tricia Tuttle verdedigde de cineast in een uitvoerige toelichting en bekritiseerde de manier waarop medevoorstanders van vrije meningsuiting filmmakers verketteren wanneer antwoorden niet in gemakkelijke soundbites passen.
Makers op het festival reageerden verdeeld maar vaak begrijpend: de Duits-Turkse regisseur Ilker Çatak noemde Wenders “bewust verkeerd begrepen”, en Emin Alper (die op de Berlinale met een genocideparabel staat) vergeleek het relletje met onderlinge aanvallen van intellectuelen en riep op tot rationelere keuzes dan boycots. De vraagsteller — influencer Tilo Jung — herhaalde de prangende vraag op meerdere persconferenties, wat sommigen zien als aandachtstrekkend gedrag dat de controverse aanwakkerde.
Kortom: het incident toont hoe snel blijvende politieke gevoeligheden, festivalpolitiek en sociale media samen een klein incident tot groot debat kunnen blazen, en zet de rol van cinema als onafhankelijke reflectieruimte tegenover verwachtingen van politieke engagement.