Een dorp voor vluchtelingen

In dit artikel:

De auteur onderscheidt mensen die vluchten voor vervolging of gevangenisstraf van migranten uit Afrika en Azië die vooral een beter leven, werk en betere huisvesting zoeken. Volgens hem zijn veel Nederlanders wel bereid echte vluchtelingen op te vangen, maar groeit de weerstand doordat populistische politici als Geert Wilders en Thierry Baudet suggereren dat de meeste vluchtelingen economische migranten zijn. Daarmee zouden zij angst benutten om stemmen te winnen.

Om die angst te verminderen en niet-erkende migranten een toekomstperspectief te bieden, zou Nederland samen met andere Europese landen een permanente vestigingsplaats in Afrika kunnen opbouwen. De auteur pleit nadrukkelijk niet voor tentenkampen, maar voor een volwaardig dorp met huizen, voorzieningen en werkgelegenheid. Bewoners zouden er bijvoorbeeld producten kunnen maken voor de export. Omdat zulke producten moeilijk kunnen concurreren met goedkope Chinese import, zouden Europese landen de export tijdelijk moeten subsidiëren. De aanpak kost geld, maar kan volgens de auteur menselijker en op termijn realistischer zijn dan langdurige opvang in tentenkampen of uitkeringen in Nederland. Als voorbeeld verwijst hij naar een eerder plan voor een dorp bij een vluchtelingenkamp in Jordanië, dat wegens geldgebrek niet werd afgemaakt.