Een dode beveiliger, twee gewonde agenten en 32 verdachten: de enorme juridische puzzel na Overasselt

In dit artikel:

In de nacht van maandag op dinsdag werd de woonboerderij van Jan G. in Overasselt aangevallen door tientallen zwaarbewapende mannen. Er werd geschoten: een beveiliger kwam om het leven en twee politieagenten raakten gewond. Kort daarna verscheen een nog niet geverifieerde video waarin gemaskerde mannen G. twaalf uur de tijd geven om een grote partij cocaïne terug te geven.

Volgens een mogelijke reconstructie van Het Parool houdt de aanval verband met verdwenen cocaïne. G., die als tussenpersoon zou hebben opgetreden, zou door de groep rond de voortvluchtige crimineel Jos L., bekend als Bolle Jos, verantwoordelijk zijn gehouden. De daders zouden hebben gedacht dat de drugs bij zijn woning lagen. Politie en Openbaar Ministerie hebben deze lezing echter niet bevestigd, omdat het onderzoek nog loopt.

Alle aangehouden verdachten worden voorlopig verdacht van moord of doodslag. Volgens strafrechtdeskundige Bram Groothoff van de Vrije Universiteit Amsterdam zal het lastig zijn om voor iedere verdachte een nauwe en bewuste samenwerking of een specifieke rol bij de dodelijke schoten te bewijzen. Daarbij verwijst hij naar de Nomadszaak uit 2004, waarin veel verdachten uiteindelijk werden vrijgesproken omdat niet kon worden vastgesteld wie had geschoten.

In Overasselt zijn er wel meer mogelijke bewijsmiddelen, zoals camerabeelden, voertuigen en wapens. Ook werden verdachten bij hun arrestatie gefotografeerd met papieren zakken om hun handen, zodat eventuele kruitsporen konden worden veiliggesteld. Als niet kan worden bewezen wie de schoten loste, kunnen verdachten volgens Groothoff mogelijk nog worden veroordeeld voor de voorbereiding van moord of doodslag, tenzij zij een geloofwaardige verklaring hebben voor hun aanwezigheid met zware wapens.

De deskundige noemt de aanval een voorbeeld van een bredere ontwikkeling: criminele groepen beschikken over veel geld en gebruiken extreem geweld, maar werken volgens hem vaak chaotisch en zonder duidelijke logica. Digitale opsporing en het kraken van cryptotelefoons zouden criminelen ertoe hebben gebracht minder precies te communiceren. Daardoor worden jongeren volgens betrokken misdaadjournalisten steeds vaker via Snapchat of Telegram geronseld voor vage opdrachten, zoals schieten op een huis of het plaatsen van een explosief.

Dat maakt het ook moeilijk om de mogelijke opdrachtgevers te achterhalen. Jongeren die voor zulke acties worden ingezet, weten volgens Groothoff vaak niet voor wie ze werken of wat de achterliggende reden is. Hij betwijfelt daarom of een kroongetuigenregeling in deze zaak veel zal opleveren. De verdachten zitten voorlopig in volledige beperkingen en mogen alleen contact hebben met hun advocaat.