Duizenden deelnemers Feminist March Amsterdam: 'Vrouwen trekken aan kortste eind'
In dit artikel:
Zo'n 15.000 mensen trokken zondag in Amsterdam over straat tijdens de Feminist March op Internationale Vrouwendag. Onder het motto gelijkheid, vrijheid en solidariteit stonden vrouwenrechten, lhbtq-rechten en internationale solidariteit centraal.
De deelnemers kwamen met verschillende persoonlijke motieven: sommigen wezen op wereldwijde terugslag op vrouwen- en transgenderrechten — onder meer een recente Amerikaanse maatregel rond rijbewijzen in Kansas werd genoemd — anderen klaagden dat gezondheidsproblemen van vrouwen niet serieus worden genomen of wilden tonen dat mannen ook feministisch kunnen zijn. Bijna alle sprekers en borden klaagden ongelijkheid aan, van het ontbreken van eenvoudige voorzieningen voor vrouwen tot de blijvende loonkloof en het aanhoudende seksuele geweld.
Burgemeester Femke Halsema, die vooraf sprak bij de conferentie Women Unite! in Carré, riep op tot tegenkracht: hoewel er vooruitgang is geboekt, worden rechten wereldwijd openlijk aangevallen onder de vlaggen van religie, traditie en biologie. Ze haalde bittere cijfers aan — wereldwijd heeft een op de drie vrouwen ooit fysiek of seksueel geweld ervaren; in de EU verdienen vrouwen gemiddeld nog maar 77 procent van wat mannen verdienen — en pleitte voor meer macht en zichtbaarheid van vrouwen.
Op het podium en tijdens de mars kwam ook internationale solidariteit naar voren: spreeksters vroegen aandacht voor vrouwen in Beiroet, Oekraïne, Afghanistan, Soedan, Congo en Iran. Sommige deelnemers riepen of droegen pro-Palestijnse leuzen en sjaals; tijdens de tocht klonk meerdere malen “Free Palestine”. Tegelijkertijd werd een klein tegenprotest van christelijke anti-abortusactivisten bij de Munt luid beantwoord met boegeroep uit de stoet.
De tocht eindigde op het Museumplein, waar informatie- en actiestands van diverse feministische organisaties waren opgezet. Op borden en spandoeken waren directe boodschappen te lezen, variërend van “Get your laws off my vulva” tot “Baas in eigen buik”, die de kernpunten van de mars samenvatten: tegen wettelijke inperking van reproductieve rechten, tegen structurele ongelijkheid en voor internationale solidariteit.
(Auteur van het oorspronkelijke verslag: Hanneloes Pen, ervaren verslaggever bij Het Parool.)