Duitsland maakt de heerlijkste frisse wijnen en kwaliteitsbubbels. We gaan gluren in de wijngaard van de buren

In dit artikel:

Deelstaten als Rheinhessen en de Pfalz zetten Duitsland steeds nadrukkelijker op de kaart als producent van kwaliteitsbubbels en frisse witte wijnen. Lang stond boerenbubbels als Rottkäppchen symbool voor goedkope sekt; sinds het begin van deze eeuw is er echter een duidelijke omslag naar Winzersekt — mousserende wijn van wijnmakers zelf, gemaakt volgens de klassieke methode met tweede gisting op fles en vaak lange rijping op de lie. Dat levert droge, terroir-gedreven sekt met een fijne mousse op die zich kan meten met crémant en champagne, maar meestal voor veel scherpere prijzen.

Praktijkvoorbeelden illustreren die beweging: in Rheinhessen, bij Nierstein en de beroemde Roter Hang, maakt de familie Gehring elegante rieslingwijnen en een Winzersekt van hun eigen druiven. Hun jonge wijnmaakster Gina combineert respect voor de druifgeschiedenis met een lichte, moderne stijl en zet het domein ook commercieel in de etalage door gastenplaatsen voor campers en een eigen restaurant — een duidelijk voorbeeld van hedendaags wijntoerisme.

In de Pfalz heeft Reichsrat von Bühl met de komst van de Fransman Matthieu Kaufmann (ex-Bollinger) sinds 2013 gewerkt aan streng droge, lange-gerijpte sekt van riesling en spätburgunder. Kaufmanns aanpak — terroirgericht werken en het zoetniveau terugdringen — kreeg navolging en leidde in 2019 tot het gespecialiseerde sektbedrijf Christmann & Kauffmann. Andere opvallende spelers zijn Griesel & Compagnie (recent bekroond door het vakblad Vinum) en jonge keldermeesters als Niko Brandner en Volker Raumland, die Duitsland nieuwe faam geven als sektland.

Beurzen in Mainz — waaronder de Sektmacher Sektbörse, VinVin en de VDP-börse — laten zien hoe breed en ambitieus de sector is geworden. Mainz fungeert als een verzamelpunt voor circa honderden producenten, veelal biologisch en terroir-georiënteerd. De VDP (Verband Deutscher Prädikatsweingüter), de vooraanstaande vereniging van kwaliteitsdomeinen, hanteert een eigen classificatie (VDP.Gutswein tot VDP.Grosse Lage) die het kwaliteitsdenken in Duitsland structureert en consumenten helpt onderscheid te maken tussen instellingen en topwijngaarden.

Niet alleen riesling oogst lof; Weissburgunder (pinot blanc) en vooral spätburgunder (pinot noir) winnen aan kwaliteit en populariteit. Duitsland is, na Bourgogne en de Verenigde Staten, een van de grootste producenten van pinot noir qua areaal, en gebieden met wijngaarden die ooit onder Franse invloed vielen (zoals grensstreken richting Elzas) leveren soms bijzonder geslaagde pinotwijnen. Familien zoals Bernhart beheren wijngaarden deels in Frankrijk en vinifiëren volgens Duitse tradities, wat tot interessante kruisbestuivingen en soms complexe etikettering leidt.

Historisch gezien waren Duitsers zelf grote afnemers van zowel buitenlandse champagnes als goedkope thuisbubbels; die consumptiepatronen veranderen nu. Jongere wijnmakers, vaak met internationale ervaring, kiezen bewust voor droge, terroir-expressieve mousserende wijnen en investeren in kwaliteit en branding. Daardoor biedt Duitsland momenteel een aantrekkelijk aanbod van frisse, vaak zeer prijs-kwaliteitsverantwoorde witte wijnen en sekten — ideaal voor wie op zoek is naar zomerse, sprankelende alternatieven zonder de prijs van champagne te betalen.

Kortom: Duitsland ontwikkelt zich van massaproducent van eenvoudige sekt naar producent van hoogwaardige, terroir-gedreven mousserende en stille wijnen. Dit gebeurt vanuit traditionele wijngaarden in regio’s als Rheinhessen en Pfalz, met innovatieve makers die vakmanschap, lange gisting op fles en slimme marketing combineren — en zo zowel binnenlandse als internationale liefhebbers verleiden.