Dubbele lijfwacht, (on)rustbrengers en volger-volger: de Belgische WK-rolverdeling door de ogen van José De Cauwer als bondscoach

In dit artikel:

José De Cauwer kruipt voor het WK wielrennen in Montréal opnieuw in de rol van bondscoach, 21 jaar nadat hij Tom Boonen naar de wereldtitel in Madrid leidde. Hij ziet Remco Evenepoel en Wout van Aert als gelijkwaardige kopmannen, met elk een eigen rol afhankelijk van het koersverloop. Het gaat volgens hem niet om een plan A en plan B, maar om twee varianten van plan A.

WK-debutant Alec Segaert moet in de vlakke aanloop en de eerste lokale ronde veel werk verzetten dankzij zijn grote motor. Gianni Vermeersch is volgens De Cauwer geen klassieke luitenant voor Evenepoel, maar vooral een rustige en oplettende renner die bewegingen in de koers moet herkennen. Quinten Hermans vervult een vergelijkbare ondersteunende rol voor Van Aert, onder meer door voor rust en bevoorrading te zorgen.

Tiesj Benoot wordt de wegkapitein van de ploeg. Omdat er op het WK geen oortjes zijn, moet hij samen met Vermeersch en de andere ervaren renners vooraf scenario’s bespreken en tijdens de wedstrijd beslissingen helpen nemen. Thibau Nys krijgt een vrije rol: hij mag in een ontsnapping zitten, zolang duidelijk blijft dat Evenepoel of Van Aert later nog kunnen terugkeren. Maxim Van Gils moet vooral geduldig wachten, maar mag in de finale een groep volgen als hij nog voldoende kracht heeft.

De Cauwer verwacht een zware koers waarin naast Evenepoel ook sterke klassiekerrenners als Van Aert, Mathieu van der Poel en Mads Pedersen tot het einde kunnen meedoen. België moet volgens hem proberen Frankrijk en andere concurrenten telkens achter een Belgische aanvaller te laten werken. Uiteindelijk zal de koers zelf bepalen of Evenepoel of Van Aert het beslissende moment aangrijpt; bondscoach Serge Pauwels moet die twee scenario’s onderweg op elkaar afstemmen.