Dubai knalde in korte tijd van vissersdorp naar luxe wereldstad. Guus (57) uit Haren krijgt hier energie van. 'Het is de ideale bestemming om te investeren'
In dit artikel:
Van een klein vissersdorp in 1968 tot een metropool met ruim 4 miljoen inwoners: Dubai profileert zich als hypermodern, toeristisch en aantrekkelijk voor buitenlandse investeerders. De stad onder sjeik Mohammed bin Rashid Al Maktoum pronkt met wereldrecords (Burj Khalifa, Dubai Mall, Burj Al Arab) en trekt zowel welgestelde bezoekers als gewone toeristen die komen voor architectuur, winkels, musea, woestijnsafari’s en entertainment.
Investeerders uit Nederland, onder wie vastgoedondernemer Guus Teerling (Haren) en makelaar Mark Pieter Bakker, zien in Dubai met name voordeel doordat er geen inkomstenbelasting is en verhuuropbrengsten vaak hoger liggen dan in Nederland. Samen met Emeer Al Badawi richtten zij de Dubai Vastgoed Club op om Nederlanders te begeleiden bij projecten; ze benadrukken dat streng bestuur en snelle ontwikkeling beleggen rendabel en relatief betrouwbaar maken. Tegelijkertijd arriveert steeds vaker het bericht dat de VAE gezochte criminelen uitlevert — recentelijk betrof dat de uitlevering van de veroordeelde vlogger Alex Soze uit Groningen.
Dubai combineert grootse luxe met praktische toeristische voorzieningen: naast peperdure hotels en exclusieve horeca zijn er ook goedkopere eetgelegenheden. Alcohol is beperkt verkrijgbaar en duur; openbare dronkenschap, openlijke affectie, drugsbezit, scheldwoorden en homoseksualiteit zijn verboden en kunnen zwaar bestraft worden. Die strikte regels dragen ook bij aan lage criminaliteitscijfers en een gevoel van veiligheid voor veel bezoekers.
De bevolking bestaat uit meer dan 200 nationaliteiten, wat de stad kosmopolitisch maakt maar ook zorgt voor een gebrek aan een samenhangende sociale structuur. Buitenlanders bepalen het straatbeeld: Emirati zijn in de minderheid. Cruciaal voor Dubai’s functioneren zijn honderdduizenden laagbetaalde gastarbeiders uit Zuid-Azië en andere regio’s, werkzaam in de bouw, het toerisme en de schoonmaak. Hoewel hun lonen vaak hoger zijn dan in hun thuislanden en leefomstandigheden sinds aanscherping van regels verbeterd zijn, rapporteren mensenrechtenorganisaties nog steeds misstanden zoals het inbewaring nemen van paspoorten, slechte huisvesting en uitbuiting — problemen die tijdens de bouw van de Expo 2020 wereldwijd tot kritiek leidden.
Op de werkplaatsen is volgens lokale investeerders en projectborden meer transparantie gekomen: veiligheidsvoorschriften en het bijhouden van werkuren en ongevallen zijn gangbaarder geworden. Toch blijft werken in de extreme hitte zwaar en lopen individuele gevallen van uitbuiting soms nog door.
Internationaal is de VAE politiek omstreden; er zijn beschuldigingen van betrokkenheid bij gewapende groepen in conflicten zoals in Soedan. Tegelijk zet Dubai groots in op toekomstplanning: het Dubai 2040 Urban Master Plan streeft naar meer leefbaarheid en duurzaamheid, met veel groen, uitbreiding van stranden, betere openbaarvervoerverbindingen en geconcentreerde stedelijke centra voor een verwachte groei naar circa 5,8 miljoen inwoners.
Kortom: Dubai is een stad van contrasten — een glanzend zakencentrum en toeristische speeltuin enerzijds, afhankelijk van goedkope maar onmisbare arbeidskrachten en met blijvende mensenrechtenvragen anderzijds. Voor investeerders blijven de belastingvrije omgeving, snelle groei en overheidsondersteuning echter sterke aantrekkingspunten.