Ds. Van Weelden veertig jaar predikant: „Emeritaat is leren kerkganger te worden"

In dit artikel:

Ds. W. van Weelden, emeritus predikant in de Protestantse Kerk in Nederland, viert op 20 april veertig jaar ambtswerk. Na zijn afscheid van de gemeente Oud‑Alblas in 2023 woont hij met zijn vrouw in Dordrecht, waar hij nog geregeld zondagspreekt en als kerkganger actief is: zowel in een hervormde wijkgemeente met Gereformeerde Bonds‑signatuur als bij de Nederlandse hervormde vereniging Calvijn. Over zijn emeritaat zegt hij kernachtig: „Emeritaat is leren kerkganger te worden.”

Zijn loopbaan begon in Stedum (Groningen), een rechts‑confessionele gemeente waar voor het eerst een predikant met Gereformeerde Bond‑achtergrond werd beroepen. Daarna diende hij in Rockanje, een samengevoegde vrijzinnige en rechtzinnige gemeente, en in Ridderkerk‑Bolnes, waar de kleine omvang tot gemengde opvattingen leidde. In Oud‑Alblas was hij de enige predikant in de dorpskerk en probeerde hij samenwerking en breedte te bewaren. Van Weelden benadrukt dat hij steeds heeft moeten omgaan met uiteenlopende meningen en dat hij nadrukkelijk wilde dat mensen binnen Schrift en belijdenis ruimte hadden voor een eigen visie zonder die aan anderen op te leggen.

Een belangrijk hoofdstuk in zijn werk is de overgang van de Nederlandse Hervormde Kerk naar de PKN en de daaropvolgende scheuringen. Hij noemt kerkelijke twisten ontwrichtend: waar voor de breuk in 2004 nog 150 catechisanten waren, verdwenen er velen naar elders of raakten zij afwezig. Als voorzitter van de classis Alblasserdam initieerde hij het zogeheten Convenant van Alblasserdam, waarmee ondertekenende gemeenten zich principieel verbonden voelden aan de gereformeerde belijdenisgeschriften binnen de PKN. Dat convenant, aldus Van Weelden, toonde dat klassiek hervormd‑gereformeerd leven mogelijk bleef in de nieuwe kerk; de classis vroeg later ook een gesprek aan met lutherse vertegenwoordigers om misverstanden te vermijden.

In Dordrecht participeert hij in het klein convent, een informeel samenkomen van predikanten voor onderlinge bemoediging en verdieping. Theologisch legt Van Weelden de nadruk op een goed en goeddoend God en op de zachtheid en nederigheid van Christus als vormende werkelijkheid voor het gemoed. Over troost zegt hij: „Het is een troost als je aan het einde van al je eigen kunnen bent en er niets meer te verliezen is.” Hij ziet de kern van Zondag 1 van de Heidelbergse Catechismus in drie fasen — ellende, verlossing en dankbaarheid — en vindt Psalm 130 een rijke tekst om die lijnen te belichten, zoals hij deed bij zijn afscheid in 2023.