Drukte bij daklozenopvang: 'Kan levensgevaarlijk zijn om buiten te slapen'
In dit artikel:
Het is druk bij de winteropvang voor daklozen in meerdere Nederlandse steden nu een periode met strenge vorst nadert. Hulporganisaties en gemeenten doen er alles aan om mensen die ’s nachts buiten slapen binnen te krijgen, omdat bij sterk dalende gevoelstemperaturen het risico op onderkoeling en bevriezing snel toeneemt. Het KNMI waarschuwt dat de gevoelstemperatuur vanaf zaterdagavond kan dalen naar -15 tot -20 graden.
Situatie per stad: in Leeuwarden is de nachtopvang van Wender nog “behapbaar”: er zijn momenteel veertig aanmeldingen en ruimte voor 58 personen, maar men zoekt creatief naar extra plekken als het nodig is. In Amsterdam wordt een noodopvang in een sporthal opgezet, en in Tiel worden mensen die zich melden doorverwezen naar een locatie in Nijmegen. In Rotterdam, Utrecht en Amsterdam verwachten hulpverleners dat de aantallen de komende dagen nog stijgen; ervaring leert dat langere koudeperiodes geleidelijke aanwas van buiten-slapers veroorzaken.
Beleid en praktijk: hulpinstanties hanteren de winternoodregeling waarbij niemand wordt geweigerd, ongeacht verblijfsstatus. De organisaties benadrukken dat opvang zo laagdrempelig mogelijk moet zijn om mensen over de drempel te krijgen. Voorbeelden van maatregelen: in Utrecht rijdt een pendelbus vanaf Centraal Station naar de winteropvang op een bedrijventerrein; in Tiel krijgen bezoekers treinkaartjes naar Nijmegen; er wordt samengewerkt met hotels en andere locaties als extra capaciteit nodig is.
Outreach en alternatieven: hulpverleners gaan actief de straat op om mensen te benaderen — via soepbussen, de soepfiets en nachtelijke controles — en het Rode Kruis zet een klein busje in zodra de pendelbus stopt. Voor wie echt weigert mee naar binnen te gaan, worden speciale slaapzakken of veldbedden geregeld, maar dat is een laatste optie omdat buiten slapen onder natte of winderige omstandigheden en bij alcoholgebruik levensgevaarlijk kan zijn.
Langere termijn: het Leger des Heils en andere organisaties benadrukken dat dit probleem niet alleen met tijdelijke winteropvang is opgelost; zodra het iets warmer wordt, keren veel mensen weer terug naar de straat. Daarom pleiten zij voor structurele oplossingen om dakloosheid en de risico’s daarvan blijvend terug te dringen.