Drugsgebruik in het pleistoceen: oudste aanwijzing in Indonesië ontdekt

In dit artikel:

Mensen op het Indonesische eiland Sulawesi gebruikten mogelijk al 25.000 jaar geleden betelnoten vanwege hun psychoactieve werking. Dat blijkt uit onderzoek naar de gebitten van twee jagers-verzamelaars, gepubliceerd in Science Advances. Op hun tanden vonden wetenschappers diepe, ronde slijtagegroeven en sporen van arecoline, een stof die het zenuwstelsel beïnvloedt.

De oudste persoon leefde tussen 25.000 en 16.000 jaar geleden; de tweede leefde ongeveer 7600 tot 6300 jaar geleden. Volgens de onderzoekers ontstond de slijtage doordat zij langdurig op hele, harde betelnoten zogen. Het effect was waarschijnlijk eerder verdovend of pijnstillend dan een sterke roes. Tegenwoordig worden betelnoten in delen van Azië en de Pacific vaak gecombineerd met kalk en bladeren, wat een sterker stimulerend effect geeft.

Het gebruik had ook een schadelijke kant. Bij een van de onderzochte mensen was een tand zo ver afgesleten dat het binnenste blootlag, met risico op hevige pijn en infecties. Mogelijk gebruikten mensen de noot tegen tandpijn, terwijl die het gebit verder beschadigde. De vondst is bijzonder omdat het gebruik dateert van vóór de landbouw en laat zien dat mensen al tijdens de laatste ijstijd experimenteerden met middelen die lichaam en bewustzijn beïnvloeden.