Drievoudige moordenaar Sendric S. kijkt huilende weduwe ijskoud aan: 'Hoop dat je eeuwig brandt in de hel'

In dit artikel:

Het stuk keurt de uitspraak van de rechtszaak tegen de 25-jarige Sendric S. scherp af en stelt dat het Nederlandse rechtssysteem daders pampert ten koste van slachtoffers. Eind 2024 en begin 2025 schoot S. in de Rotterdamse wijk IJsselmonde drie willekeurige, overwegend oudere mannen neer. Een van de slachtoffers, de 81‑jarige Bram, werd op 2 januari doodgeschoten terwijl hij naar de apotheek liep. Het tweede slachtoffer (58) raakte het slachtoffer van twee schoten in de rug; de verdachte zei daarover dat hij “zeker wilde weten” dat de man zou overlijden en bleef zelfs kort op de plaats delict rondhangen.

In de rechtszaal confronteerde Brams weduwe de man met zijn daden; zij sprak hem hartstochtelijk aan en zei onder meer dat hun leven door zijn handelen in een hel was veranderd. De verdachte reageerde koeltjes met: “Het spijt me, mevrouw.” Volgens het artikel toonde hij weinig emotie en gedroeg zich volgens de schrijver als een berekende dader in plaats van een verwarde jongere.

Psychiatrische deskundigen van het Pieter Baan Centrum (PBC) beschreven S. als schizofreen, zwakbegaafd en beïnvloed door cannabisgebruik, en concludeerden dat zijn toerekeningsvatbaarheid sterk verminderd tot volledig ontbrak. Hun advies was tbs met dwangverpleging — een maatregel gericht op behandeling en beveiliging, niet op levenslange gevangenisstraf. De auteur van het artikel ziet dit als een vorm van verwennerij van geweldplegers en voorspelt dat levenslang vastzetten in Nederland een utopie is.

Verder critiseert het artikel media en politieke stromingen die volgens de schrijver te laks omgaan met zulke daders en sluit af met oproepen tot verzet tegen wat het noemt een falend justitiebeleid. Ter context: tbs in Nederland is bedoeld om recidive te voorkomen via behandeling en kan in sommige gevallen lang duren, maar verschilt wezenlijk van een klassieke levenslange gevangenisstraf.