Drie keer ziek, contract niet verlengd: werknemer krijgt €4.325,28 vergoeding

In dit artikel:

Een werknemer met een chronische aandoening functioneerde volgens de beschikbare informatie goed, maar kreeg na drie ziekmeldingen geen nieuw tijdelijk contract. De werkgever verwees naar het ziekteverzuim als reden. De rechter oordeelde dat daarmee sprake was van verboden onderscheid wegens chronische ziekte en kende een billijke vergoeding van €4.325,28 netto toe.

De vergoeding was gebaseerd op het inkomensverlies gedurende twaalf maanden: het verschil tussen het eerdere salaris en de Ziektewetuitkering bedroeg €360,44 per maand. Het bedrag is geen standaardvergoeding voor iedere zieke werknemer en staat evenmin gelijk aan een volledig jaarsalaris. De rechter keek naar de concrete financiële gevolgen in deze zaak.

De uitspraak maakt duidelijk dat een tijdelijk contract weliswaar kan aflopen zonder vervolg, maar dat de reden voor het niet verlengen niet discriminerend mag zijn. Als een beperking of chronische ziekte een rol speelt, moeten werkgevers bovendien nagaan of doeltreffende aanpassingen mogelijk zijn. Een algemene verwijzing naar lastig verzuim is daarvoor niet altijd voldoende; ook werkzaamheden, roosters, aangepast werk en onderzochte oplossingen kunnen relevant zijn.

Werknemers die vermoeden dat hun contract vanwege ziekte niet wordt verlengd, doen er goed aan beoordelingen, afspraken, berichten over aangepast werk en de uitleg van de werkgever met datums vast te leggen. Ook kan het helpen om schriftelijk om bevestiging van de aangevoerde reden te vragen. Een adviseur kan vervolgens beoordelen welke route passend is, bijvoorbeeld via het College voor de Rechten van de Mens, een antidiscriminatievoorziening of het Juridisch Loket.

De zaak betekent niet dat frequent ziekteverzuim nooit gevolgen mag hebben. Bij ontslag wegens frequent verzuim gelden afzonderlijke voorwaarden, zoals ernstige gevolgen voor de bedrijfsvoering, beperkte vooruitzichten op aangepast werk en een deskundigenverklaring van UWV. Die procedure verschilt van het aflopen van een tijdelijk contract. Daarom moeten steeds het contracttype, het moment van beëindiging en de daadwerkelijk gebruikte reden samen worden beoordeeld.