Drie grote marathons in een rustjaar: wat Sifan Hassan probeert 'is eigenlijk van de zotte'

In dit artikel:

„De marathon is als een avontuur”, zegt Sifan Hassan — en dat avontuur voert haar deze zondag vanaf de hangbrug tussen Staten Island en Brooklyn naar de start van haar zevende marathon, de iconische New York City Marathon. De 32-jarige atlete gaat als favoriet van start, ondanks dat ze zichzelf deze week geen harde prestatiedoelen oplegde: ze wil zich niet teleurstellen als het onderweg anders loopt dan gepland.

Hassan heeft de afgelopen drie jaar een indrukwekkend marathondossier opgebouwd: van zes marathons won ze er vier en behaalde ze een derde- en een vierde plaats. Haar meest glansrijke succes kwam afgelopen zomer op de Olympische Spelen in Parijs, waar ze goud op de weg combineerde met twee bronzen op de baan. Normaal kiezen topmarathonlopers voor één of twee marathons per jaar; Hassan brak die regel en staat na Londen (derde in april) en Sydney (zege twee maanden geleden) alweer voor haar derde wedstrijd dit seizoen — iets waar coach Tim Rowberry met verbazing naar kijkt.

De keuze om ook Sydney te lopen noemde Hassan aanvankelijk een soort lange duurtraining, maar dat bleek misrekening: het heuvelachtige parcours in de Australische hoofdstad telde 317 hoogtemeters en bleek fysiek zwaarder dan verwacht. Toch liep Hassan daar een parcoursrecord (2:18.22). De race liet evenwel sporen na in haar lichaam; wekenlang voelde ze vermoeidheid en pijn in voeten, benen en rug en overwoog kort om New York te laten schieten. Ze besloot uiteindelijk toch te starten en voelt zich nu hersteld en energiek. Haar persoonlijk record van 2:13.44 is het scherpste van alle deelneemsters in New York.

Rowberry schetst een ontwikkeling in Hassan: waar zij aanvankelijk elke training en wedstrijd vol energie en met hoge intensiteit benaderde, heeft ze geleerd te doseren. Die omschakeling was deels praktisch advies van collega-lopers zoals Abdi Nageeye, die Hassan erop wees dat extreem hoge wekelijkse kilometers niet nodig zijn. Door meer rust en duurtrainingen op lagere tempo’s komt ze nu beter voorbereid aan de start en kan ze haar krachten in wedstrijden slimmer inzetten.

Hassan zelf propageert voorzichtigheid gecombineerd met een uitgesproken winnaarsmentaliteit: ze erkent dat je op de marathon niet altijd hoge verwachtingen moet koesteren en dat het soms al een overwinning is om de wedstrijd uit te lopen. De combinatie van ambitieuze planning, leerproces rond trainingsbelasting en recente successen maakt haar start in New York extra onder de aandacht: ze is lichamelijk hersteld, tactisch bewuster en opnieuw een van de kopvrouwen in een marathon die bekendstaat als de grootste en meest prestigieuze ter wereld.