Drie cultuurtips over de absurditeit van de dood

In dit artikel:

Redacteur Charlotte Remarque van *De Groene* verbindt deze week drie tips met één groot thema: de dood. Haar aanleiding is een ziekenhuisbezoek, waar een dronken man op dezelfde kamer lag na het eten van een kogelvis uit een aquarium, een bizarre gebeurtenis die haar aan de kwetsbaarheid van het leven deed denken. Vanuit die gedachte wijst ze op drie culturele uitjes of boeken die volgens haar elk op hun eigen manier met sterfelijkheid omgaan.

Eerst noemt ze het kleine uitvaartmuseum Tot Zover op begraafplaats De Nieuwe Ooster in Amsterdam. Daar is nu de tentoonstelling *Aat Veldhoen – Realist tot in de kist* te zien, waarin Veldhoens werk laat zien hoe dood en leven bij elkaar horen: vrolijke, lichamelijke scènes worden er naast skeletten en vergankelijkheid gezet. Volgens Remarque maakt juist die combinatie het werk licht én troostend.

Daarna gaat ze naar het pas geopende aquarium van Artis. Dat heeft geen spectaculaire sensatie als een kogelvis, maar wel een duidelijke boodschap: het laat zonder omwegen zien hoe fragiel koraalriffen zijn en hoe groot onze invloed op het waterleven is. Tegelijk vindt ze het een prachtige plek, vooral door de intelligente uitstraling van dieren als de zeekat.

Tot slot tipt ze de nieuwe biografie *Like a Cat Loves a Bird* over de Schotse schrijfster Muriel Spark, die zelf gefascineerd was door dood en dreiging. Spark wordt daarin neergezet als een eigenzinnige, enigszins vervreemde figuur, voor wie werkelijkheid en absurditeit voortdurend door elkaar liepen.