Dragon Quest VII Reimagined

In dit artikel:

Dragon Quest VII krijgt opnieuw een moderne remake door Square Enix en Hexadrive, onder sturing van regisseur Yuji Horii. Dit is alweer de vierde remaster/re-release in korte tijd en richt zich vooral op het grootste pijnpunt van het origineel: het trage tempo en de enorme speelduur. Waar de PS1-versie uit 2000 ongeveer 120 uur vroeg en de 3DS-remake uit 2017 al terugbracht naar zo’n 90 uur, claimt deze nieuwe versie dat je in circa 60 uur klaar kunt zijn. De reviewer speelde op PS5; de game is ook beschikbaar op Switch, Xbox Series X|S en pc.

Dragon Quest VII blijft trouw aan zijn episodische opzet: een groep jonge helden ontdekt oude tempels met steenfragmenten die portals openen naar eilanden in het verleden. Door lokale tragedies uit die verre tijden op te lossen—van vulkaanuitbarstingen tot een dorp dat in steen is veranderd—wordt het heden hersteld en ontvouwt de wereld zich stukje bij beetje. Die kleinschalige dorpjesverhalen zijn precies waar de serie vaak indruk mee maakt en geven het avontuur zijn charme.

De remake voegt tal van quality-of-life verbeteringen toe: rennen, zichtbare vijanden die je kunt ontwijken, een vrijwel altijd bruikbare teleport-spreuk en versnelbare gevechtsanimaties. Die aanpassingen besparen veel tijd en maken de game toegankelijker voor nieuwkomers. Tegelijkertijd is de reviewer van mening dat de ontwikkelaars te ver zijn gegaan in het wegnemen van barrières: belangrijke zoek- en spelelementen zijn vereenvoudigd of met markeringen overgenomen, waardoor de exploratie en het gevoel van autonomie deels verloren gaan.

Daarnaast zijn er opnieuw eilanden en scènes geschrapt; de 3DS-versie sneed er al drie weg en deze remake laat er nog eens drie vallen. Vooral het Groundhog Day-achtige eiland El Ciclo wordt gemist. Er zijn wel enkele nieuwe, korte scènes toegevoegd, maar die compenseren niet volledig het gekuiste materiaal.

Qua presentatie kiest de remake voor een handgemaakte 3D-maquettestijl in plaats van de HD-2D pixelstijl van eerdere remakes. Dat ziet er minder retro uit maar past goed bij dit deel. Conclusie: voor fans zijn de remakes een feest en deze versie is technisch de meest toegankelijke en afgeronde. Maar door het weghalen en vereenvoudigen van uitdagingen verliest DQVII ook een stukje van zijn oorspronkelijke karakter. Desondanks is dit waarschijnlijk de beste en het meest aan te raden versie voor veel spelers.