Doodvonnis voor de boeren: D66 krijgt ministerie van Landbouw in nieuw kabinet

In dit artikel:

De tekst reageert scherp op een uitgelekte postenverdeling voor het zogenoemde kabinet-Jetten (D66, VVD, CDA), die volgens de auteur bevestigd is door De Telegraaf. Kernpunt is dat D66 het ministerie van Landbouw, Visserij, Voedselzekerheid en Natuur zou krijgen, naast Volkshuisvesting/Ruimtelijke Ordening en Klimaat en Groene Groei. De schrijver interpreteert dat als volledige greep van D66 op de fysieke leefomgeving van Nederland en ziet dit als een directe bedreiging voor boeren: halvering van de veestapel, strenge stikstofhandhaving, onteigeningen en verdringing door woningbouw, nieuwe natuur en energieprojecten.

Het artikel beschuldigt VVD en CDA van medeplichtigheid. CDA wordt verweten zijn traditionele plattelandsachterban te verraden door voor de coalitieposten te tekenen; CDA-naamgever Henri Bontenbal wordt genoemd als voorbeeld van die koerswijziging. De VVD krijgt volgens de lekken invloed op defensie en Justitie en mag een staatssecretaris (Silvio Erkens) bij Landbouw aanhouden, maar in de interpretatie van de tekst is dat louter symbolisch: de D66-minister zou de richting bepalen.

Verder klaagt de auteur dat het nieuwe kabinet het ambtelijk apparaat weer uitbreidt — achttien ministers en tien staatssecretarissen — en dat gespecialiseerde kabinetsposten die door het kabinet-Schoof waren ingesteld (bijvoorbeeld voor Asiel & Migratie) weer worden teruggeschaald naar grote ministeries. Dat zou leiden tot bestuurlijke traagheid vergelijkbaar met eerdere kabinetten, maar volgens de tekst nóg radicaler onder een door D66 geleide regering met Rob Jetten als premier.

De toon is emotioneel en conspiratief: de schrijver ziet een “slooppeleton” dat rechts gestemde kiezers verruilt voor een links-liberale beleidsagenda, noemt oproepen tot verzet en roept lezers op journalistieke steun te geven aan de strijd voor boeren (promotie voor DDS). De tekst functioneert vooral als politieke pamflet dat de gevolgen van de postenverdeling in het licht van landbouw- en ruimtelijk beleid zwart schildert en partijen verantwoordelijk houdt voor wat de auteur als een existentiële bedreiging voor de agrarische sector beschouwt.