Doodeng: "Het is geen kwestie van of, maar wanneer." Ex-spion klapt uit de school over islamitisch gevaar
In dit artikel:
Aimen Dean, een voormalig informatiediensten‑infiltrant die jaren binnen jihadistische kringen werkte en later met Britse inlichtingen samenwerkte, waarschuwt in een recent interview met The Sun dat het Westen “op een tikkende tijdbom” zit. Volgens Dean bevinden zich naar schatting honderden islamitische sluimercellen in het Verenigd Koninkrijk en op het Europese vasteland die wachten op een moment om aanslagen te plegen vergelijkbaar met 9/11 of de Londense 7/7‑aanslagen. Hij noemt daarnaast de invloed van Iran als belangrijke aansturende factor achter die netwerken en stelt dat westerse aandacht teveel op Rusland is gericht in plaats van op de verspreiding van Iraanse invloed.
Dean zegt te vrezen voor een toename van lone‑wolf‑aanvallen die in opdracht van buitenlandse regimes zouden kunnen plaatsvinden. Hij waarschuwt ook dat islamitisch fundamentalisme gevaarlijk kan zijn door het ondermijnen van vertrouwen in instituties, en dat geweld slechts het meest zichtbare symptoom is. In het interview uit hij kritiek op linkse politici; specifiek richt hij zich op Britse premier Keir Starmer vanwege diens ontvangst van de Egyptisch‑Britse activist Alaa Abd el‑Fattah, die volgens de auteur extremistische uitspraken deed. De publicatie koppelt deze waarschuwingen aan kritiek op migratiebeleid en open grenzen en bevat oproepen tot steun voor de uitgever, wat de politieke toon van het stuk benadrukt.
Belangrijke kanttekeningen: De aantallen sluimercellen zijn moeilijk onafhankelijk te verifiëren en inlichtingen blijken vaak geclassificeerd. De relatie tussen Iran en Al‑Qaida is complex en door experts verschillend beoordeeld; historische gevallen van toevlucht of beperkte samenwerking bestaan, maar directe sturing van grootschalige aanslagen vraagt om concreet bewijs dat in het artikel niet wordt geleverd. Tot slot combineert het bericht veiligheidswaarschuwingen met sterke politieke retoriek en fondsenwerving, waardoor de lezer moet onderscheiden tussen geëtaleerde dreigingsanalyse en redactionele opinie.