Donald Trump, de MEGA-loser

In dit artikel:

Het artikel is een polemisch commentaar op de vermeende machtsverschuiving binnen de Republikeinse Partij na een verpletterende nederlaag bij de Amerikaanse midterms. Volgens de auteur durven Republikeinen die Donald Trump jarenlang hebben bewierookt en kritiek op hem hebben onderdrukt, zich nu tegen hem te keren omdat zijn politieke onaantastbaarheid is verdwenen.

De auteur stelt dat veel partijgenoten Trump volgzaam steunden uit angst voor politieke uitschakeling, niet uit oprechte loyaliteit. Hij zou kandidaten hebben beloond of gestraft, terwijl medewerkers en partijgenoten die voor hem door het vuur gingen na de verkiezingen aan hun lot werden overgelaten. Trump had kiezers opgeroepen de verkiezingen te behandelen alsof hij zelf op het stembiljet stond. Na het verlies nam hij volgens het artikel echter geen verantwoordelijkheid, maar beweerde hij juist dat de Republikeinen met hem als kandidaat ruim zouden hebben gewonnen. Die houding zou zelfs bij zijn trouwste bondgenoten wrevel oproepen.

De eerste aanvallen richten zich volgens de auteur op Trumps vertrouwelingen. De vertrekkende Republikeinse senator Thomas Massie uit Kentucky wil vóór de beëdiging van het nieuwe Congres een afzettingsprocedure tegen defensieminister Pete Hegseth afdwingen. Diens mislukte oorlog tegen Iran en de sterk gestegen benzineprijzen worden in het commentaar als belangrijke oorzaken van de verkiezingsnederlaag genoemd. Trump houdt Hegseth voorlopig aan, maar ontsloeg wel diens stafchef. De radicaal-rechtse commentator Alex Jones zou daarnaast openlijk afstand hebben genomen van Trump en diens familie.

Ook vicepresident J.D. Vance zou zich van Trump distantiëren door de oorzaken van het verlies te benoemen. De auteur suggereert dat Vance daarmee tegelijk zijn kansen op de Republikeinse presidentsnominatie van 2028 wil vergroten.

Tot slot beschrijft het artikel hoe Trump zich na de nederlaag zou vastklampen aan prestigieuze bouwplannen voor Washington, waaronder een marmeren balzaal. Een rechter heeft de bouw van een geplande triomfboog al stilgelegd. Met vergelijkingen met slavenopstanden, Hitler en keizer Nero schetst de auteur de verwachte ondergang van een leider die volgens hem door zijn voormalige aanhangers steeds harder zal worden afgerekend.