Docent na ontslag niet volledig uitgesloten van WW door verminderde verwijtbaarheid

In dit artikel:

Een docent verloor zijn baan nadat hij een leerling had geschopt. De rechtbank Rotterdam vond het incident onacceptabel en liet het ontslag in stand. Toch mocht het UWV zijn WW-uitkering niet blijvend en volledig weigeren zonder afzonderlijk te beoordelen in hoeverre de werkloosheid hem kon worden verweten.

Bij die beoordeling had het UWV volgens de rechtbank onvoldoende rekening gehouden met alle relevante omstandigheden. De docent was bijna tien jaar in dienst, had eerder goed gefunctioneerd en er kon geen eerdere officiële waarschuwing worden vastgesteld. Ook gezondheidsproblemen en privéomstandigheden werden meegewogen. Die factoren maakten het gedrag niet aanvaardbaar, maar waren wel relevant voor de hoogte en duur van de WW-maatregel. Het UWV moet daarom een nieuw besluit nemen met een tijdelijke gedeeltelijke weigering.

De uitspraak onderstreept dat ontslag en uitkeringsrecht verschillende vragen beantwoorden. Het ontslag bepaalt dat het werk en loon eindigen; het UWV beoordeelt daarna zelfstandig of vervangend inkomen wordt verstrekt en onder welke voorwaarden. Een toegekende uitkering betekent dus niet dat het ontslag onterecht was, en een ontslag leidt niet automatisch tot een volledige weigering van WW.

Volgens de bespreking van Capra Advocaten moet het UWV besluiten zorgvuldig voorbereiden en de feiten juist vaststellen. Wie bezwaar wil maken, moet de termijn in de eigen beslissingsbrief controleren; meestal moet het bezwaar binnen zes weken zijn ontvangen. Tijdens de procedure blijft het oorspronkelijke besluit doorgaans gelden. Werknemers doen er daarom goed aan inkomsten en verwachte betalingen strikt van elkaar te onderscheiden en tijdig hulp te zoeken bij mogelijke betalingsproblemen.