DNB kreeg een vriendelijke nieuwe baas. 'Maar ik weet wat ik wil en wat ik niet wil', zegt Olaf Sleijpen
In dit artikel:
Olaf Sleijpen is sinds 1 juli president van De Nederlandsche Bank (DNB). Na een half jaar in functie balanceert hij nog tussen ceremoniële verplichtingen en de inhoudelijke taken van de centrale bankier: vooral het bewaken van prijsstabiliteit en het waarborgen van financiële stabiliteit in Nederland. Vanuit zijn rol zit hij ook in het directiebestuur van de Europese Centrale Bank (ECB), die de rente voor het eurogebied bepaalt.
Achtergrond en stijl
Sleijpen (55) begon zijn loopbaan bij DNB in 1993 en werkte onder meer als adviseur in Frankfurt voor oud-ECB‑president Wim Duisenberg. Na een tussenperiode in de pensioensector keerde hij in 2011 terug naar DNB en klom via directiefuncties op naar het presidentschap. Hij profileert zich als een bedachtzame, vriendelijke leider — eerder regisseur dan podiumfiguur — maar stelt wel duidelijke prioriteiten en neemt lastige besluiten wanneer nodig. Hij benadrukt dat prijsstabiliteit voor hem het hoogste doel is: het borgen van de koopkracht en daarmee het beste wat je de economie volgens hem kunt geven.
Reorganisatie en personeelsbeleid
Kort na zijn aantreden kondigde Sleijpen een ingrijpende reorganisatie aan, inclusief gedwongen ontslagen. De maatregel komt nadat DNB tussen 2019 en 2024 sterk groeide (van ~2.000 naar ~2.500 medewerkers) en personeelskosten opliepen van €227m naar €337m. DNB heeft afgesproken dat de kosten in 2030 op het huidige niveau moeten liggen, wat in praktijk bezuinigingen vereist. De aankondiging zorgt voor veel onzekerheid onder medewerkers; Sleijpen zegt te willen zorgen dat die onzekerheidsperiode zo kort mogelijk wordt gehouden.
Publieke rol en verhouding tot politiek
Sleijpen kruist regelmatig het publieke domein: DNB geeft advies en waarschuwingen over beleid dat raakvlakken heeft met het mandaat, zoals begrotingsbeleid, woningmarkt en arbeidsmarkt. Recent riep DNB Den Haag op knelpunten zoals woningtekorten, stikstof en netcongestie aan te pakken omdat die schaarste en daarmee hogere prijzen in de hand werken. Hoewel de ECB de rente voor het hele eurogebied vaststelt, benadrukt Sleijpen dat DNB via fiscale- en loonbeleid-discussies probeert bij te dragen aan het temperen van inflatiedruk — binnen de grenzen van het eurogebiedmandaat. Hij wijst erop dat nationale inflatieverschillen niet met een eigen nationale rente kunnen worden opgelost.
Benoeming en politieke context
Sleijpens benoeming kwam relatief laat: pas anderhalve week voordat zijn voorganger Klaas Knot vertrok was de opvolging rond. Minister van Financiën Eelco Heinen speelde een centrale rol bij de voordracht; Sleijpen kan het persoonlijk goed vinden met hem. Heinen kondigde bij de voordracht ook aan dat hij de zittingstermijn van DNB-presidenten wil verkorten (van maximaal twee keer zeven jaar naar twee keer vijf jaar), een voorstel dat spanningen oproept rond de onafhankelijkheid van de bank. Sleijpen pleit voor een weloverwogen afweging: onafhankelijkheid vereist voldoende termijnlengte, maar bestuurders moeten ook niet te lang op dezelfde plek blijven.
Nevenfuncties en persoonlijke kant
Sleijpen onderhoudt banden met Limburg en de academische wereld: hij blijft deeltijdhoogleraar in Maastricht en begeleidt een promovendus. Hij is geboren in Schoonbron (Limburg) en spreekt zich graag uit over de economische kansen van de regio binnen Europa. Daarnaast is hij voorzitter van het bestuur van Het Blauwe Fonds, een stichting die projecten voor lhbti-emancipatie ondersteunt; Sleijpen is open over zijn homoseksualiteit en ziet zijn zichtbaarheid als rolmodel binnen DNB en daarbuiten. Privé zoekt hij balans via sport, koken en eenvoudige ontspanning.
Kernboodschap
Sleijpen zet continuïteit voort in het centrale bankieren, met meer ingetogenheid dan zijn directe voorganger. Zijn prioriteiten zijn duidelijk: prijsstabiliteit en financiële stabiliteit. Tegelijkertijd moet hij interne kosten terugbrengen en personeel door een periode van onzekerheid loodsen, en buiten het huis duidelijk afbakenen wanneer DNB zich publiekelijk uitspreekt—altijd binnen het mandaat, met oog voor de gevolgen van politiek beleid op inflatie en stabiliteit.