Dit Was Het Nieuws probeert de Schatkamer van Beeld & Geluid te censureren

In dit artikel:

Beeld & Geluid zette binnen een etmaal grote delen van wat ooit op Nederlandse radio en tv werd uitgezonden online via de zogeheten "Schatkamer", maar meteen ontstond er verwijdering van materiaal op verzoek van rechthebbenden. Archivaris Eppo van Nispen tot Sevenaer ziet het archief als een onmisbare historische bron die intact en toegankelijk moet blijven; het weghalen van elementen omdat ze nu choquerend of onacceptabel lijken, leidt volgens hem tot geschiedvervalsing.

Niet de instelling of de staat besluit over die verwijderingen, maar exploitanten en makers: sommigen beroepen zich op veranderde fatsoensnormen (als bij het satirische Dit was het Nieuws), anderen willen betaling. Voor het laatste bestaan onderhandelingen en oplossingen, maar inhoudelijke selectie uit morele overwegingen wijst Van Nispen tot Sevenaer af. Hij stelt dat hedendaagse kijkers het recht hebben om oud materiaal zelf te beoordelen en zo historisch inzicht te krijgen — vergelijkbaar met het bestuderen van bijvoorbeeld slavernij in een historische context.

Als model noemt hij de Koninklijke Bibliotheek: Delpher publiceert miljoenen krantenpagina’s, inclusief nazipropaganda, maar plaatst waarschuwingen en beperkt sommige stukken tot inleesplaatsen vanwege auteursrecht; een soortgelijke aanpak (waarschuwing en toestemming) zou volgens hem ook voor audiovisuele archieven kunnen werken. Hij wijst op de gevaren van censuur en illustreert hoe taal- en opvattingen veranderen (voorbeeld: gendergevoelige formuleringen).

Ten slotte pleit hij ervoor dat ook controversiële programma’s zoals Dit was het Nieuws in de Schatkamer thuishoren en waarschuwt hij dat andere maatschappelijke affaires — het toeslagenschandaal, de Groningse gasaffaire en recente beslissingen over winningscompensatie — niet uit het publieke debat mogen verdwijnen.