Dit moet nog gebeuren voordat kabinet-Jetten op bordes staat
In dit artikel:
D66, VVD en CDA hebben een akkoord bereikt voor de vorming van een minderheidskabinet onder leiding van D66’er Rob Jetten; de drie partijen presenteren het coalitieakkoord vrijdag. De volgende stappen naar een officieel kabinet staan al gepland: woensdag overleggen Jetten, VVD-leider Dilan Yesilgöz en CDA-voorman Henri Bontenbal nog eenmaal met informateur Rianne Letschert om details af te ronden. Kort daarna leggen zij het akkoord ter bespreking voor aan hun eigen fracties (waarschijnlijk woensdag of donderdag).
Partijleden krijgen ook gelegenheid om kennis te nemen: het CDA houdt zaterdag een gepland congres waar het akkoord centraal staat (zonder stemmingsrecht voor leden), de VVD organiseert bijeenkomsten door het land en D66 komt op 28 februari bijeen. Een belangrijke vraag is wie minister en staatssecretaris worden; Jetten krijgt volgende week naar verwachting formeel de taak van formateur toegewezen nadat de Tweede Kamer in debat is gegaan met informateur Letschert.
De verdeling van functies zou ditmaal minder op partijgrootte kunnen worden gebaseerd en vaker thematisch worden ingedeeld: ministeries gegroepeerd per beleidscluster, waarbij elke partij in een cluster een minister zou leveren. Voorgedragen bewindslieden moeten een AIVD-screening ondergaan — meestal een formaliteit, maar in het recente verleden leidde die toets al tot afwijzing van kandidaten (bijvoorbeeld Gidi Markuszower in 2024).
De experimenten met openbare hoorzittingen voor kansrijke bewindslieden krijgen geen vervolg; een meerderheid in de Kamer vond die procedure niet waardevol. Als de formatie volledig rond is, staat het nieuwe kabinet op 23 februari met de koning op het bordes van Paleis Huis ten Bosch. In de week daarna spreekt Jetten de regeringsverklaring uit in de Tweede Kamer; pas bij een Kamermeerderheid achter het kabinet kan het minderheidskabinet daadwerkelijk beginnen. Omdat het kabinet geen absolute meerderheid heeft, zal het voortdurend steun van andere partijen moeten zoeken om maatregelen door de Kamer te krijgen.