Dit is pas het begin
In dit artikel:
De recent vrijgegeven documenten uit het Epstein‑archief werpen nieuw licht op de omvang en aard van Jeffrey Epsteins misdaden en suggereren dat het misbruik mogelijk rituele en sadistische trekken had. De dagvaardingsstukken en e-mails — deels openbaargemaakt op 30 januari — bevatten getuigenissen en correspondentie over bizarre praktijken: vermeende vruchtbaarheidsrituelen met injecties, verzoeken om bloedtransfusies van geterroriseerde minderjarigen, verwijzingen naar martelvideo’s en aanwijzingen voor uitgebreide ondergrondse bouwsels op Epsteins terreinen. Epsteins Zorro Ranch in New Mexico zou zijn omgevormd tot zwaar beveiligde locatie; op Little St. James, zijn eiland, duiken beschrijvingen op van tunnels en verborgen ruimten, inclusief door Epstein gedeelde foto’s en bouwtekeningen.
In e-mails en iMessage‑reeksen wordt herhaaldelijk taal gebruikt die in de vrijgegeven stukken wordt gekoppeld aan seksuele uitbuiting en vermeende codetaal rond kindermisbruik. De bestanden bevatten honderden verwijzingen naar het woord “pizza” en naar zogeheten “pizzafeestjes”, plus berichten waarin deelnemers en activiteiten worden besproken met seksuele en vernederende connotaties. Ook komen correspondenties voor met medische specialisten over middelen als erectiemedicatie in contexten die met misbruik lijken samen te hangen. Verder worden namen van locaties en personen genoemd die volgens de documenten betrokken waren bij het vervoer en de presentatie van meisjes aan invloedrijke figuren.
De dossiers verbinden Epstein met tal van prominente politici, zakenlieden en hoge functionarissen wereldwijd. Zowel Amerikaanse als internationale namen verschijnen in de correspondentie of worden door slachtoffers genoemd als aanwezigen bij Epsteins netwerken. De stukken tonen interacties met figuren uit Washington (inclusief archieven rond John Podesta en links naar een pizzeria in DC), en contacten met politici in Noorwegen en Slowakije waarbij veranderingen in regeringen worden beschreven als synchroon met Epsteins bemoeienis. Ook blijken vertrouwelijke informatie-uitwisselingen en uitnodigingen tot ontmoetingen te zijn voorgekomen met onder anderen diplomaten en voormalige ministers.
Het archief schetst verder lijnen naar invloedrijke instellingen en families: banden met de Rockefeller‑wereld (Epstein was betrokken bij Rockefeller University en de Trilateral Commission), connecties met de Rothschilds en relaties binnen netwerken als de Council on Foreign Relations. Ook Israëlische connecties worden benadrukt: langdurige relaties met oud‑politici en onderzoekers die volgens sommige bronnen een rol in training of samenwerking zouden hebben gespeeld. Financiële steun van miljardairs en cliënten als Leslie Wexner, Leon Black en anderen komt expliciet naar voren in de documenten; sommige slachtoffers noemen specifieke mannen als daders of facilitatoren.
Veel van wat in de vrijgegeven bestanden staat zijn getuigenissen, e‑mails en interne notities die sterke beschuldigingen en suggestieve details bevatten, maar veel kwesties zijn nog onbeoordeeld in de rechtszaal. Sommige claimreeksen roepen herinneringen op aan de eerder gedeelde, grotendeels gedebunkte “Pizzagate”-conclusies; media en onderzoekers hebben daar in het verleden verschillende oordelen over geveld. De nieuwe documenten voeden echter vragen over de reikwijdte van Epsteins netwerk en de mate waarin machtige personen mogelijk betrokken waren of kennis hadden van misstanden.
Journalisten en onderzoekers wijzen op de noodzaak van zorgvuldig vervolgonderzoek: de bestanden leveren nieuwe aanknopingspunten, maar bewijskracht en context moeten juridisch en journalistiek worden geverifieerd. Voor wie dieper wil lezen worden onder meer de twee delen van Whitney Webb’s onderzoek ‘One Nation Under Blackmail’ genoemd als uitgebreide analyses van Epsteins connecties en mogelijke machtsstructuren.