Dit is het moment voor Europa om te brullen

In dit artikel:

In de tekst wordt gediscussieerd hoe een passieve, fatalistische houding — verwoord door dominee Wilhelmus Schortinghuis’ achttiende-eeuwse “vijf nieten” (ik wil niet, ik kan niet, ik weet niet, ik heb niet, ik deug niet) — vandaag gevaarlijke geopolitieke gevolgen kan hebben. De auteur waarschuwt dat futloos berusten, zoals vóór 1914, conflicten kan laten escaleren tot bredere oorlogen.

Kritiek richt zich op Europa’s huidige opstelling: enerzijds wordt geklaagd dat Amerika ons in de steek laat, anderzijds laat Europa het “Amerikaanse” volk — bijvoorbeeld de demonstranten in Minneapolis die protesteerden tegen politiegeweld — meer of minder vallen. De schrijver pleit ervoor niet enkel boos te zijn op het Amerikaanse bestuur maar wél steun te geven aan progressieve, burgerlijke bewegingen binnen de VS.

Concreet roept het stuk Nederland en Europa op om wél op te komen voor kleine landen die in gevaar zijn, met name Libanon. Er bestaan historische banden tussen Nederland en de Levant; bovendien dienden eind jaren zeventig/begin jaren tachtig ongeveer tienduizend Nederlandse militairen in UNIFIL in Zuid-Libanon. Recentelijk vielen in Burj Qalaouiye twaalf doden — gezondheidswerkers — een ontwikkeling die parallellen oproept met aanslagen op hulpverleners in Gaza.

De auteur wijst ook op escalatieretoriek van Israëlische politici, met name de uitspraak van minister Bezalel Smotrich dat Libanon “als Gaza” behandeld moet worden, en noemt dat een concrete reden om in actie te komen. Omdat Nederland volgens het stuk een grote investeerder in Israël is, wordt voorgesteld deze economische hefboom te gebruiken: breek de banden als Israël daadwerkelijk Libanon in een tweede Gaza verandert.

Kort: de oproep is om fatalisme te verwerpen, solidair te handelen met burgerlijke bewegingen en kwetsbare staten te beschermen, en waar mogelijk politieke en economische middelen in te zetten tegen escalatie.