Dit is de beste beeldende kunst van de eerste helft 2026 volgens Paroolrecensenten

In dit artikel:

Afgelopen halfjaar lieten Amsterdamse musea, galeries en kunstplekken een opvallend sterke reeks tentoonstellingen zien, met werk dat steeds opnieuw de stad, het lichaam, herinnering en macht centraal stelde. In de openbare ruimte van het Welcome Stranger-programma maakten Klaartje van Essen en Salim Bayri tijdelijke kunstwerken over wonen en stedelijke leegstand: Van Essen plaatste een spookachtig huis van steigernet op een braakliggend terrein aan de Weteringschans, terwijl Bayri een gevelbord ontwierp dat data over eieren, leegstand en kernwapens combineert om vragen op te roepen over informatie, controle en woningnood.

Ook binnen de musea was er veel te zien. Bij Gallery Vriend van Bavink bracht Zoro Feigl met zijn beweeglijke sculpturen een bijna mini-retrospectief van zijn onderzoek naar natuurkundige processen en waterbeweging. Het Van Eesteren Museum zette architect Afaina de Jong in het licht, onder meer met een speciaal ontworpen glijbaan die verwijst naar de speelse stedenbouw van Amsterdam. In hetzelfde bredere veld viel ook een presentatie op rond de vroege stofontwerpen van Andy Warhol, naast textiel van Cobrakunstenaars als Appel en Corneille, waar mode, popcultuur en experiment elkaar raken.

Huis Marseille bleef eigenzinnig programmeren met onder meer de herontdekking van Tata Ronkholz, die het alledaagse naoorlogse Duitsland in streng zwart-wit vastlegde, en met het werk van Martine Gutierrez. Het Stedelijk Museum herwaardeerde ontwerper Kho Liang Ie, die na de oorlog een lichter en functioneler woonidee voor Nederland vormgaf, en toonde ook een tentoonstelling van Ivna Esajas over kunst als collectief en bevrijdend proces. Elders lieten David Levinthal en de tentoonstelling Het land van Hagelslag zien hoe beeldcultuur en koloniale geschiedenis doorwerken in het heden.

In het Rijksmuseum spande vooral Metamorfosen de kroon: een grote tentoonstelling rond Ovidius waarin klassieke meesterwerken van onder meer Titiaan, Caravaggio en Bernini lieten zien hoe schoonheid, verlangen, geweld en machtsverhoudingen al eeuwenlang met elkaar verstrengeld zijn.