Dit is álles wat literatuur moet zijn 

In dit artikel:

De Australische schrijver Richard Flanagan (64) levert met Vraag 7 een indringende mengeling van memoires, essay, geschiedenis en fictie waarin persoonlijke herinneringen worden gespiegeld aan wereldgebeuren. Flanagan, opgegroeid in een verlaten mijndorp in het regenwoud van Tasmanië, overleefde op zijn 21e een bijna-verdrinking; die ervaring en een latere – uiteindelijk onjuiste – diagnose van terminale dementie zetten hem aan tot het schrijven van dit boek.

Vraag 7 werd bekroond met de Baillie Gifford Prize 2024; samen met zijn eerdere Man Booker Prize (2014) maakt dat Flanagan voorlopig de enige auteur met beide belangrijke Engelstalige onderscheidingen. Hij weigerde het prijzengeld van de Baillie Gifford Prize uit principiële overwegingen: de sponsor doet volgens hem te weinig tegen fossiele brandstoffen. De nieuwe Nederlandse vertaling is van Thijs van Nimwegen.

Het boek verweeft intieme familiegeschiedenis — met name portretten van zijn vader, een Japanse krijgsgevangene die de nasleep van Hiroshima net niet overleefde, en zijn moeder, wiens levensverhaal Flanagan via observaties van haar handen vertelt — met grotere historische en ethische thema’s. Figuren en momenten uit de geschiedenis passeren de revue: Thomas Ferebee (de bombardier van Hiroshima), H.G. Wells als profetisch denker, Leó Szilárd die de implicaties van de atoombom doorzag, en bovendien de genocide op de Tasmaanse Aboriginals.

De kracht van Vraag 7 zit in de samenhang: waar minder begaafde schrijvers een onsamenhangend geheel zouden produceren, verbindt Flanagan het persoonlijke met het universele op een virtuoze, soms poëtische manier. Hij stelt onverholen morele vragen over leven, dood en verantwoordelijkheid en zoekt compromisloos naar antwoorden. Voor Nederlandse lezers biedt de vertaling de kans een veelzijdig, aangrijpend werk te ontdekken van een schrijver die impliciet vraagt waarom bepaalde verhalen wél en andere niet worden doorverteld. Ter verdere kennismaking verscheen eerder een BBC-documentaire over Flanagan, Life After Death.