"Dit heb ik eerder gezien": Holocaust-overlevende trekt lijn van nazi-Duitsland naar corona

In dit artikel:

Holocaustoverlevende Vera Sharav trekt in een interview met CHD.TV, het platform van Children’s Health Defense, parallellen tussen de coronapandemie en de medische praktijken van nazi-Duitsland. Haar uitspraken verspreiden zich via sociale media en leiden tot een omstreden debat over de rol van artsen, overheden en farmaceutische bedrijven.

Sharav baseert haar vergelijking mede op historisch onderzoek van psychiater en historicus Robert Lifton. Volgens dat onderzoek waren artsen een belangrijke beroepsgroep binnen de nazipartij en betrokken zij zich al vóór de systematische Jodenvervolging bij de selectie en moord op mensen die als genetisch of maatschappelijk ‘minderwaardig’ werden beschouwd. De eerste slachtoffers waren onder anderen Duitse baby’s en kinderen met een handicap. De nazi-opvatting dat zulke mensen ‘nutteloze eters’ waren, verbond racistische eugenetica aan economische motieven.

Volgens Sharav zag zij tijdens de coronacrisis een vergelijkbare houding tegenover kwetsbare patiënten terug. Ze verwijst naar een rechtszaak rond een kind met het syndroom van Down, bij wie ziekenhuisprotocollen volgens haar de overlevingskans verkleinden. Een vergelijkbare zaak dient volgens het artikel in New York. Ook bekritiseert ze het gebruik van remdesivir en invasieve beademing. Ze stelt dat deze behandelingen niet genezend waren en verwijst naar publicaties die vraagtekens zetten bij hun effectiviteit en veiligheid. Het artikel vermeldt daarnaast dat ziekenhuizen financiële prikkels zouden hebben gehad om bepaalde protocollen te volgen.

Sharav noemt eugenetica het onderliggende ‘virus’ en ziet een historische lijn van filosofische ideeën over waardig en onwaardig leven via het naziregime naar coronabeleid. Ze beschuldigt overheden en farmaceutische bedrijven ervan de medische wetenschap te hebben beïnvloed en zegt dat artsen en wetenschappers die afweken van het officiële beleid onder druk werden gezet. De vergelijking met nazi-Duitsland en de interpretatie van de coronabehandelingen zijn echter sterk omstreden; het artikel presenteert vooral Sharavs visie en verwijst niet naar breed gedragen consensus over haar conclusies.