-Dina-Perla Portnaar- Lisa's moord als keerpunt: Nederland kan niet duidelijker maken wat het van de politiek vraagt!

In dit artikel:

Na de moord op Lisa reageert de auteur fel: dit moet een kantelpunt zijn, geen voorval dat we wegwuiven als 'van alle tijden' of veralgemenend afdoen onder de noemer femicide. De aanslag op haar leven raakt niet alleen haar familie maar zet vooral vrouwen aan het denken over hun bewegingsvrijheid in de openbare ruimte; de schrijver vertelt zelfs hoe hij/zij een bericht stuurde naar een ex over het gevoel van onveiligheid dat nu bestaat waar vroeger zorgeloos uitgaan vanzelfsprekend was.

Kern van het betoog is dat beleidsmakers en opiniemakers zich schuilhouden achter afnemende misdaadcijfers terwijl nieuwe, gevaarlijke patronen ontstaan. Dalen in totale criminaliteit zouden een rookgordijn vormen dat de verschuiving van risico’s verhult — vergelijkbaar met minder branden in het algemeen terwijl een flat in brand staat. In dat licht maakt de auteur harde keuzes: asielzoekerscentra (AZC’s) zouden volgens hem/haar broedplaatsen zijn voor vormen van overlast en geweld die samenhangen met culturele achtergronden waarin patriarchale, vrouwenontmoedigende normen voorkomen. Dat beeld leidt tot de conclusie dat het ontkennen van patronen of het vermanen tot niet-generaliserende retoriek in feite medeplichtigheid is.

Politieke kritiek is breed: bestuurders zouden cijfers verbergen of maskeren uit vrees voor reacties of politieke schade, en zo 'waarheidswashing' bedrijven. De oplossing die de schrijver eist is concreet en autoritair: openbare, kwartaalgewijze publicatie van alle incidenten in en rond AZC’s; een absoluut verbod op messen in de publieke ruimte; structurele fouilleringen in uitgaansgebieden, bij stations en rond AZC’s; en zwaardere straffen (lange celstraffen in plaats van taakstraffen) voor recidivisten. Wie informatie achterhoudt of niet meewerkt, zou volgens de auteur uit zijn ambt moeten worden gezet.

Het betoog betrekt ook een moreel appel: een beschaafde samenleving beschermt haar vrouwen en laat zich niet leiden door zacht beleid of imagozorg van elites. De schrijver waarschuwt dat wie nu wegkijkt, kiest voor meer straatterreur, chaos en groeiende mentale problemen. Afsluitend roept hij/zij lezers op het artikel massaal te verspreiden en dringt aan op onmiddellijke, harde maatregelen in naam van veiligheid.

Korte context voor lezers: AZC staat voor asielzoekerscentrum. Het stuk is een opiniërend pleidooi dat veiligheid vóór beleidsgevoeligheid moet komen en dat nieuw ontstane veiligheidsrisico’s expliciet en transparant moeten worden aangepakt.