'Digger' is een briljante satire over collectieve angst

In dit artikel:

De film *Digger*, geregisseerd door Alejandro González Iñárritu, verdeelt de critici sterk. Sommigen noemen de productie met Tom Cruise tergend, moeizaam en zelfingenomen, maar de schrijver van deze bespreking ziet juist een briljante satire op collectieve angst. Cruise speelt de Texaanse oliebaron Digger Rockwell, die op Groenland een grootschalige olie-exploitatie leidt. Daardoor komt een enorme ijsberg los, die op de Noord-Europese kust afdrijft en een keten van ecologische rampen en uiteindelijk een bedreiging voor het voortbestaan van de mensheid veroorzaakt.

Volgens de auteur vraagt de film aandacht en inspanning, maar is het gelaagde, moeilijke verhaal wel degelijk zorgvuldig opgebouwd. De film verwerkt actuele angsten rond oorlog, klimaatverandering en het gemak waarmee mensen willekeurige waarheden en onzin geloven. De vergelijking met Kubricks klassieke satire *Dr. Strangelove* valt volgens de recensent begrijpelijkerwijs niet in het voordeel van *Digger* uit, maar dat maakt de film niet mislukt. Integendeel: populaire cinema mag volgens hem ook ingewikkeld en ongemakkelijk zijn. Om de verrassing niet te bederven, gaat hij verder niet in op de plot.

Een belangrijk onderdeel van zijn ervaring is het geluid van kabbelend water, dat hem in een vrijwel lege bioscoop terugbrengt naar een overweldigende filmervaring uit 1983 met Fellini’s *And the Ship Sails On*. Net als die film gebruikt *Digger* opvallend kunstmatige beelden om een vervreemdend effect te creëren. De bespreking benadrukt daarmee dat de film niet alleen om zijn verhaal, maar ook om zijn beeldtaal en zintuiglijke impact moet worden beoordeeld. *Digger* is opgenomen in VistaVision, een scherp 35mm-formaat waarbij de film horizontaal door de camera loopt en dat opnieuw populair is onder filmmakers die het visuele karakter van cinema centraal stellen.