Diederik van Dijk: Niet leeuwenkuil, maar bubbelbad bedreigt gereformeerde gezindte

In dit artikel:

Tijdens een conferentie voor predikanten en andere ambtsdragers stond de betekenis van de negentiende-eeuwse antirevolutionaire staatsman Groen van Prinsterer centraal. SGP-Tweede Kamerlid Diederik van Dijk typeerde Groen als een zelfstandig denker die actuele ontwikkelingen vanuit de Bijbel beoordeelde. Hij bewondert diens combinatie van diep geloof, grote geleerdheid en maatschappelijke betrokkenheid.

Volgens Van Dijk veranderde Groen door zijn bekering van een gematigd liberaal in een overtuigde bestrijder van de Franse Revolutie. Groen zag de revolutionaire ideeën als voortkomend uit een antichristelijke geest en kwam tot het program: „tegen de revolutie het Evangelie”. Van Dijk waarschuwde daarom voor cultuurchristenen die maatschappelijke ontsporing wel signaleren, maar het Evangelie niet als antwoord zien. Samenwerking met hen blijft volgens hem mogelijk.

Groen bedreef politiek vanuit het kruis van Christus en stelde niet-christelijke ideologieën fundamenteel ter discussie, aldus Van Dijk. Hij riep christenen op zichtbaar getuige te blijven, ook al brengt het belijden van Christus altijd lijden met zich mee. De gereformeerde gezindte moet zich bovendien afvragen of zij nog werkelijk vasthoudt aan de Bijbelse aanspraak op ieder mens en iedere overheid om Gods wet te gehoorzamen. Het grootste gevaar is volgens Van Dijk niet vervolging, maar comfortabel opgaan in de eigen „bubbel”.

De conferentiedag begon met een lezing van ds. D. Breure over Hizkia als gelovige. ’s Middags sprak Reformatorisch Dagblad-hoofdredacteur Steef de Bruijn over kunstmatige intelligentie en de vraag of AI de mens menselijker maakt of juist tot een machine reduceert.

Ds. L. de Wit behandelde ’s avonds de christelijke hoop. Die is volgens hem geen vlucht naar een onbepaalde toekomst, maar een levende werkelijkheid die gelovigen in het heden richting geeft en hen aanzet tot heiliging. Hij wees ambtsdragers die zich eenzaam voelen op Christus’ belofte dat Hij bij hen is tot het einde van de wereld, in het bijzonder bij de verkondiging van het Evangelie.

De Wit adviseerde predikanten daarnaast om in preken en pastoraat ruimte te geven aan de diepte van lijden, bijvoorbeeld aan de hand van Jozefs uitzichtloze situatie. Hoop mag worden geactiveerd, maar moet ook zichtbaar worden in het dagelijkse leven. Op de laatste conferentiedag spreekt dr. P.C. Hoek over rechtvaardiging en heiliging in de prediking van ds. G. Boer; oud-evangelist Johan Krijgsman verzorgt de sluiting.