Dichter Jean Pierre Rawie vertelt ook als essayist de grotere waarheid

In dit artikel:

Jean Pierre Rawie laat in zijn nieuwe essaybundel *Gebonden aan de waarheid* zien waarom hij als dichter-essayist zo onderhoudend is: met veel ironie, literaire kennis en zelfspot kijkt hij naar grote figuren uit de cultuurgeschiedenis en naar zijn eigen beperkte plek daarin. De bundel bestaat uit korte observaties en anekdotes die vaak draaien om beroemde schrijvers, politieke intriganten en historische details, waarbij Rawie graag de menselijke kant van “grote mannen” blootlegt.

Opvallend is een reisverhaal uit Sicilië, waar een suppoost enthousiast uitpakt over Cees Nooteboom zodra hij hoort dat Rawie uit Nederland komt. Rawie voelt eerst jaloezie, maar wordt alsnog gerustgesteld wanneer de man ook hem een dichter noemt. Ook zijn herinneringen aan zijn studietijd in Groningen zijn geestig: in de jaren zeventig studeerde hij Russisch in een klein Slavisch instituut, waar hij via docent Kees Verheul de poëzie van de Russische dissident Joseph Brodsky leerde kennen. Toen Rawie Brodsky later in Amsterdam daadwerkelijk zag, durfde hij hem niet aan te spreken, hoewel hij diens werk uit zijn hoofd kende.

Daarnaast bevat de bundel historische verhalen, zoals over koning Willem II en vooral over de Franse diplomaat Talleyrand. Die staat bij Rawie model voor opportunisme: hij overleefde moeiteloos het ancien régime, de revolutie, Napoleon en verschillende restauraties. Rawie gebruikt zulke figuren om scherp maar speels te laten zien hoe macht, roem en hypocrisie vaak hand in hand gaan.